/ 
155 
osseo; vel bilocularis, loculis in parte superiore bipartitis. Semina numerosa, affixa placentis duabus 
basi simplicibus, supra basia bipartitis, polymorpha: angulata vel subrotunda scrobiculata ; testa 
subcrustacea j tegmen membranaceum. Nucleus ovoïdeus, embryone erecto, dicotyledoneo. 
Crescit in sylvis Melintang: Sumatra. 
Explicatie Tabulae 48. Fignra speciei. 1. Flos. 2. Corollae pars explicatae. 3. Ovarium longitudinaliter sectum. 
4. Ovarii sectio: pars infera. 5. Ovarii sectio: pars supera. 6. Fructus. 7. Fructus longitudinaliter 
sectus, parte supera integra. 8. Fructus longitudinaliter sectus, parte supera dissecta. 9. Semina cum 
parte placentae et funiculis umbilicalibus. 10. Testa. 11. Semen, parte testae ablatm 12. Semen, testa 
ablata. 13. Nucleus. 14. Semen , in longitudine dissectum. 
Behalve de bovenbeschrevene voorwerpen bezitten wij nog andere, welke van jonge boomen, die 
langs de Doeson-rivier op Borneo groeiden, zijn geplukt. Aan dezen zijn de bladen langwerpig eirond, 
min of meer behaard, voor het overige door andere kenteekenen niet te onderscheiden. 
De Anthocephalus morindaefolius behoort tot de gewassen, welke het lagere gedeelte van de beoosten 
Padang gelegene bergketen bedekken. Zelden is hij daar boven eene hoogte van tweeduizend voet 
waargenomen, zijnde hij meestal tusschen de 1000 en 1500 voet beperkt. In deze streek staat hij ten 
naastenbij in talrijkheid gelijk met de eiken. Zijn stam rijst bijna loodregt naar boven en draagt half- 
ronde, tamelijk uitgebreide kroonen, die baar loof aan dat der eiken aansluiten. Hetzelve is echter 
door den meer opeengehoopten stand der bladen en door den glans, welke deze kenmerkt, wel te onder- 
scheiden. Buitendien doen de bloemhoofdjes, meestal aan het einde der takken gezeten, de in den bloei- 
tijd bij elkander groeijende kroonen, reeds in de verte erkennen. Met deze bloemhoofdjes is de kroon, in 
het begin van het drooge jaargetijde, als bezaaid, en zij komen als geel-witte kogels, overal tusschen 
het glanzig groene loof te voorschijn. 
Aan dezelfde boomen zijn door ons ook nog, behalve de bloemen, enkele vruchten, ronde en een 
weinig vleezige bollen, uit eene menigte digt bij elkander staande vruchtjes gevormd, waargenomen. 
Daar deze echter slechts in gering getal aanwezig waren, schijnt de boom voortdurend te bloeijen, doch 
ook tevens een tijdperk te hebben, welk men meer bepaald zijnen bloeitijd kan noemen. De bloemen, 
dikwerf tot hoofdjes van zes Nederlandsche duimen middellijn vereenigd, verraden de nabijheid der 
bloeijende boomen, door haren onaangenaam doordringenden reuk, aan rottende dierlijke zelfstandig- 
heden herinnerende en zich door aanraking aan de handen mededeelende, vermoedelijk omdat aan 
dezelve stuifmeel blijft kleven. — Het hout dezer boomen is week, fijndradig, gemakkelijk te bewerken “ 
doch niet bestand tegen den invloed van vochtigheid en lucht. — De bewoners van de Doeson-rivier 
noemen dezen boom Kilddèn. 
