156 
N A U C L E A. Lamarck ET AuCTORUM NEC LlNNAEI. 
Lamarck. Illustrations des Genres, Tab. 153. 
Flores supra receptaculum subglobosum aggregati, sessiles. Calyx superus, tubo brevi, limbo 
quinquepartito: segmentis saepe appendiculis claviformibus terminatis. Corolla aestivatione imbricató, 
tubo elongato-infundibuliformi, limbo quinquepartito. Stamina 5, infra vel versus faucem corollae 
insertaj filamenta brevia ; antherae basi affixae, mutieae. Ovarium biloculare, pluriovulatum ; ovuua 
placentis semicylindricis alïixa. Stylus cylindricus; stigma clavatum. Capsulae distinctae, dieoccae, 
loculicidae et septicidae. Semina adscendentia, lineariaj testa utrinque in alam expansaj tegmen mem- 
branaceum. Embryo in albumine carnoso, erectus. 
Arbores vel ARBuscuLAE. FoLiA petiolala, opposita. Stipulae interpetiolares. Flores capitulati, 
terminales vel axillares. 
Het geslacht Nauclea, zoo als het hier wordt voorgesteld, heeft tot grondsoort de Nauclea orientalis 
Lamarck, Blume, enzv., en bevat verscheidene soorten van de tweede afdeeling der Nauclearia en der 
afdeeling Pentacoryne De Candolle. Deszelfs gewassen zijn boomaardig, soms van eene aanzienlijke 
hoogte. Hunne bladen staan tegenover elkander, zijn dikwerf glanzig en eenigzins lederachtig. Vóór 
de ontwikkeling liggen zij tegen elkander in de nevenblaadjes besloten. De nevenblaadjes zitten tusschen 
de bladstelen. Zij zijn met de randen, tot op ongeveer twee derden van de lengte, soms zelfs hooger, 
zamengegroeid , en de bovenste rand is door eene harsachtige zelfstandigheid aan elkander gekleefd. 
Uit de scheede, welke zij vormen, groeijen drie of, bij eene minder regelmatige ontwikkeling, een of 
twee bladdragende takjes of bloemhoofdjes. De laatste zijn door een, uit zamengegroeide schutblaadjes 
gevormd bekleedsel bedekt, hetwelk later in vier tot zes deelen gespleten wordt. Zij zijn bijna kogel- 
rond en in den jeugdigen staat door kleine sterretjes bedekt. Deze sterretjes bestaan uit de knodsvormige 
aanhangsels der kelkslippen, welke alsdan zijn zamengekleefd en de bloemkroonen als huifjes bedekken. 
Bij eene verdere uitgroeijing vallen deze knodsjes, naarmate de bloemen meer of min digt bij elkander 
staan, in grooter of geringer getal van de kelkslippen af, zoodat aan de ontwikkelde bloemen soms vijf, 
maar ook niet zelden slechts één knodsje wordt waargenomen. Op de vruchten blijven zij zelden aan- 
wezig. Deze hebben eenen omgekeerden piramidenvorm , een zeer dun buitenbekleedsel en een kraak- 
beenig endocarpium. Zij bestaan uit twee kraakbeenige nootjes, welke aan de binnenzijde vlak zijn, 
en daar, in eene voor, het middelstandertje opnemen. De nootjes splijten door een’ naad tegen het 
standertje en door eenen anderen tegenover hetzelve, in twee klepjes. Aan den top van het standertje zijn 
de beide placentae vastgehecht, welke vrij in de hokjes hangen. Op haar zitten de zaden als schildjes. 
Hunne buitenhuid is in kleine, lijnvormige plaatjes uitgegroeid en bestaat in dit uitgegroeid gedeelte uit 
kleine, inwendig gestipte buizen. Zij is aan het eene einde, dat tegenover den wortel ligt, open. De 
binnenhuid is vliezig j slechts bij eene sterke vergrooting neemt men waar, dat zij celaardig is. 
Nauclea verschilt van Platanocarpum door de niet zamengegroeide vruchten j van Anthocephalus, 
door de kapselaardige vruchten; van Stephegyne, door den verdeelden boord van den kelk, door de 
