185 
PEDUNCULUS et PEDicELLi g’labri, demum incrassati. Calyx 4—5 sepalusj sepala rotundata, obtusissima, 
saepe fimbriata, utrinque glabra. Corolla rotata, pentapetala, aestivatione imbricata; petala sub- 
orbiculata, basi unguiculata, utrinque glabra, diseo earnosa, margine membranacea. Discus pelvi- 
formis, glaber, coriaeeus. Stamina 3; filamenta disei parti internae affixa, lamelliformia, basi dila- 
tata approximata, eupulam mentientia, glabraj antherae peltatae, extrorsae, oblongae, in longitudine 
debiscentes. Ovarium trigono-pyramidatum, obtusangulum, glabrum, triloculare. Ovula in singulo 
loculo geminata, axillaria, superimposita. Stylus brevisj stigma capitatum. Fructus subglobosus, 
1 — 3 locularis: loculis mono- vel dispermis. Semina multiformia, rotundata vel angulata; arillus 
tenuis; testa crustacea; tegmex coriaceum. 
Crescit jiixta Martapoera , Poeloe-lampei: Borxeo. 
De gedroogde takjes dezer plant hebben eene geel-groene kleur, hetgeen hun het aanzien der 
Symploceae geeft. De discus omringt, in den vorm van een bekken, het vruchtbeginsel, heeft den buiten- 
rand bijna gaaf en den binnenrand tegen het vruchtbeginsel opgebogen. Zijne zelfstandigheid is leder- 
achtig, bruin gekleurd. Aan de binnenzijde van den oingebogen rand zijn de helmdraden vastgehecht, 
die zóó breed zijn, dat zij een’ driehoekigen ring onder het vruchtbeginsel vormen. De helmknopjes zijn, 
vóór de opening der bloem, op den stempel gelegerd, openen zich kort vóór de ontsluiting der bloem- 
bladen, en buigen zich daarna buitenwaarts. De testa is, als bij de andere soorten, tamelijk dik en broos. 
Z-ij bedekt een mesospermium, w^aarin eene menigte draden tusschen het celweefsel zijn verspreid. 
Het tegmen is lederachtig, van buiten ruw, door het zaamgegroeide mesospermium, aan de binnenzijde 
glad. Door de kleur der bladen en den vorm van den discus is deze soort van de andere, door mij 
onderzochte, te onderscheiden, en misschien zullen meerdere voorwerpen en rijpere vruchten haar 
later tot grondvorm eener eigene onderafdeeling maken. 
HIPPOCRATEA. L. 
De Indische soorten van het geslacht Hippocratea zouden in twee natuurlijke groepen kunnen worden 
gesplitst, van welke de eene de soorten konde bevatten, die de kern aan den voet van het zaad, 
en de andere, die de kern aan den top van het zaad hebben. De overeenstemming dezer soorten met 
de Amerikaansche, is mij geene bewezene daadzaak; zij kan door hen, welke talrijke voorwerpen van 
de nieuwe-wereld bezitten, buiten twijfel worden gesteld. 
I. HIPPOCRATEA INDICA. Willd. 
H. carpellis oblongis utrinque obtusis, paniculis corymbosis dichotomis , foliis ellipticis acuminatis serratis vel integerrirnis. 
Crescit in parte occidentali Javae. 
Deze plant groeit in het wild als eene slingerplant, doch in den tuin te Buitenzorg heb ik haar als een 
klein struikje gezien. Zij wordt door de Sundanezen Ai'oi-mengander oi mangender genoemd: waardoor 
Botanica. 47 
