192 
OMPHACARPÜS. Khs. 
Calyx hypogynus, pentasepalus, sepalis linearibus, intus coloratis^ aestivatione valvatis apic§ indu- 
plicativis. Corolla pentapetala, petalis hypogynis, calyce multo brevioribus, basi intus glandula 
instructis. Stamina numerosa, in apice dilatato stipitis insertaj filamewta filiformia, liberaj awtherae 
basi affixae, longitudinaliter dehiscentes. Ovarium in apice stipitis insertuna, bi-triloculare ; ovula 
gemina vel terna, in axi loculi superimposita, adscendentia. Stylus simplex j stigma truncatum. 
Fructus baccatus, abortu unilocularis, monospermus, sarcocarpio fibroso, endocarpio coriaceo. Semen 
solitarej spermodermis membranaeea. Albumen periphaericum. Embryo reetus in albumine, erectus; 
RADicuLA cylindriea; cotyledowibus planis, foliaceis. 
Arbusculae pube stellató. Folia alterna, integerrima. Stipulae geminae. Flores axillares vel 
terminales, paniculati, umbellulati, umbellulis involucratis. 
Dit geslaeht bevat struiken, die soms, wanneer zij gedrongen staan, tot kleine boomen uitgroeijen. 
Zij hebben in beide gevallen ijle kroonen en de bladen en bloemen naar het einde der takken geplaatst. 
Een stervormig hair bekleedt hunne jonge deelen, hetwelk, bij het ouder worden , langzamerhand af- 
vallende, eerst van de vlakte der bladen en vervolgens van de nerven verdwijnt. De bloembladen en 
het vruchtbeginsel zijn met enkelvoudige haren bedekt. Deze soort van haren vormt eenen krans om 
den verbreeden top van den steel, die de belmdraden en het vruchtbeginsel draagt. Op de vrucht van 
Omphacarpus zijn de enkelvoudige haren verdwenen en stervormige in hunne plaats ontstaan. In hunne 
plaats meen ik, volgens door mij gedane waarnemingen, te mogen zeggen, want de sterren der vruchten 
zijn vlak en hebben in het midden een rond knopje, het overblijfsel van dit enkelvoudige hair, en op 
jongere vruchten soms dit hair zelf. Het vruchtbeginsel, zeer jong zijnde, toont duidelijk verscheidene 
regelmatige hokjes aan, doch, bij het uitgroeijen, laat het weldra slechts één hokje zien, terwijl de andere 
alleen door genoegzame vergrooting te herkennen zijn. In dit eenige uitgroeijende hokje verwijderen 
zich de eitjes van elkander, groeit het benedenste gewoonlijk tot zaad uit, en wordt dus het overblijvende 
eitje, in de rijpe vrucht, in het boveneinde van het hokje gevonden. 
Dit geslacht is zeer na verwant aan Grewia, van welke het, zoo Grewia in den uitgebreidsten zin 
genomen wordt, eene afdeeling zou wezen. Het behoort digt bij Mierocos, hetgeen door de zamen- 
stelling der vrucht genoegzaam onderscheiden kan w'orden. 
Het zuur der vruchten, hetwelk dat der tamarinden evenaart, heeft mij den naam doen kiezen, 
onder welken het geslacht beschreven wordt. 
