205 
Quercus anceps komt onder twee vormen voor: de een, hierboven beschreven, groeit in Poeloe-lampei; 
de ander, aan den berg Pamatton verzameld, verschilt van den eerstgenoemde door de meer lang- 
werpige en meer toegespitste bladen. Aan eenige takken der, op de laatste plaats verzamelde gewassen , 
waren de katjes pluimvormig. Zij hadden de benedenste bloemhoopjes als kleine katjes van den hoofd- 
bloemsteel verwijderd, en de bovenste aan denzelven vastgegroeid. 
V. QUERCUS RACEMOSA. W. Jack. 
Q. ramulis glabris, foliis lanceolato-ellipticis utrinque glabris , stipulis semi-Ianceolatis , floribus femineis ia glomerulas 
confertis, squamulis cupulae junioris semi-lanceolatis acutis , squamis cupulae adultioris dilatato-lriaDgularibus acutis, 
glandibus disciformibus basi excavatis. 
Arborj rami, ramuli, folia, inflorescentia, flores masculi et FLORES FEMiNEi haud a Quercu 
ancipite diversi. Ovarium cupulA occultum, depresso-sphaeroïdeum, — adultius disciforme vertice 
basique excavatum, glabrum, trilocularej ovula in singiilo loculo geminata, apici loculi in axi inserta, 
ventri paulo supra basin affixa, subcollateralia, elongato-ovoïdea , vertice recta. Sttli et stigmata vix 
ab Q. ancipite diversi. Cupula urceolato-pelviformis, extus basi subplana squamulis patentibus dilatato- 
triangularibus mucronulatis pubescentibus carnosis, intus basi paulo elevata, planiuscula sericea. Glans 
cupulè semitecta, disciformis, vertice excavata mammillata, basi excavata, cavitate subplana margine 
cincta, glabra, nitida, pericarpio crustaceo, sarcocarpio fibroso, endocarpio coriaceo glabriusculo, tri- 
locularis, dissepimentis completis triangularibus lignosis. Semina plurima abortiva, unica matura, versus 
apicem loculi inserta, medio ventris affixa, ovoïdea, glabra j testa coriacea, fuscaj tegmen mem- 
branaceum. 
Crescit jiiocta Oedjong-mammon: Sumatra. 
In de lage streken van de westkust van Sumatra is Quercus racemosa door ons verzameld. Deze 
boom groeide aldaar, te Doekoe, in eenen alluvialen bodem, en te Oedjong-mammon aan de oevers der 
zee. De booraen, welke het rotsige zeestrand, achter de naakte en losse rotsklompen, versierden, waren 
tusschen de acht en tien N. ellen hoog. Zij vertoonden zich in julij niet zeer bladrijk, doch droegen toen 
rijpe vruchten en enkele bloeijende takken. Daardoor w'as de overgang van den stam in de takken, 
uithoofde der splitsing of verdeeling van denzelven, als ook de stijve, hoekige buiging der takken zigtbaar. 
Quercus racemosa heeft eenige overeenkomst met Q. anceps van Romeo en Q. placentaria van Java. 
Van de eerste is zij door de akers, die reeds zeer jong eenen schijfvorm hebben, te onderscheiden. 
Van Q. placentaria verschilt zij door het kuipje en de akers. Het eerste heeft bij Q. placentaria de holte 
half kogel vormig; de laatsten zijn bij deze soort half kogelrond, het benedenste einde afgerond. 
Botanica* 
52 
