209 
zijne geschriften, zoozeer heeft bevorderd en uitgebreid. — Wij hebben deze soort langs de oevers van 
de Doeson-rivier, en vooral in het hoogere gedeelte, hetwelk inzonderheid dezen naam draagt, waar- 
genomen. Elders, op onze landreis langs Borneo’s zuid-oostkust, werd zij niet gezien. Ook langs de 
boorden van de genoemde rivier vonden wij slechts weinige voorwerpen. Deze bijzonderheid en de 
zoo even medegedeelde opmerking doen mij vooronderstellen, dat Q. Blumeana op de bergen van het 
middelgedeelte van Borneo, uit w^elke de Moerong-rivier ontspringt, hare wezentlijke standplaats heeft. 
De langs de rivier groeijende boomen waren alle in een’ onderdrukten toestand. Korte, niet zelden 
kronkelend gebogene stammen, droegen bijna eivormige kroonen, welker ijl loof niet in staat was, de 
lichtstralen af te sluiten. Hunne bloemen waren, tijdens onze reis, in augustus en september, ge- 
opend, tot vruchtjes gezet, of als akers uilgegroeid. De pas ontlokene vrouwelijke bloempjes hebben 
het bloembekleedsel naakt. Vervolgens w'ordt dit bekleedsel, door de uitgroeijing van de benedenste 
deelen der bloem, in eene trechtervormige holte verborgen. Door de vergrooting van het onderste ge- 
deelte komt hetzelve later weder te voorschijn, en blijft het als een rond knopje op de akers. De akers 
zijn, even onder dit knopje, naakt, voor het overige echter door het kuipje ingesloten. Zij hebben, 
ten gevolge van miswassing, slechts één hokje, hetwelk ongeveer een vierde gedeelte der vrucht inneemt 
en met donzige haren digt bekleed is. Rondom hetzelve is een lederachtig endocarpium. Het hieraan 
sluitende gedeelte van het sarcocarpium bestaat uit een zamenhangend merg, en het nader aan het 
epicarpium, voornamelijk in het benedenste van den aker gelegen gedeelte, is in kleine, onregelmatige 
vakjes, door mergachtige tusschenwanden verdeeld. 
X. QUERCUS ENCLEÏSACARPA. Khs. 
Q. ramulis lepiclolis, foliis ellipticis acuminatis, amentorum floribus femineis soülariis, cupulis concenlrice zonatisj 
cupulis aclultioribus glandem depresso-spliaericara includeatibas. 
Arbor 20 — 25 metrorum, corona depresso-hemisphaerica aperta; rami subteretes; ramuli versus 
apicem ramorum sparsi, alterni, patentes, teretes, sulcati: novelli compresse angulati, lepidoti. Folia 
versus apicem ramulorum conferta, alterna, patentia, elliptica, acuminata, basi acuta, integerrima, 
quaedam sinuata, utrinque sublepidota, nervis primariis patentibus incurvis, nervis secundariis subpa- 
rallelis, coriacea, 0,12 longa, 0,05 longa; petioli subteretes, supra sulcati, sublepidoti, 0,015 longi. 
Gemmae axillares, sphaerieae, lepidotae. Amenta axillaria vel terminalia, mascula vel androgyna; 
PEDüNCüLUS angulatus, sulcatus, lepidotus. Flores masculi glomerati, tribracteatij bractea inferior 
major, triangularis, acuta, pubescensj bracteae laterales minores, falcato-semilanceolatae, subpubesceu- 
tes. Perigonium sexpartitum, laciniis semirotundatis acutiusculis, glabriusculum. Stamina 6 — 12, laci- 
niis perigonii alterna vel alterna et oppositaj filamenta basi pistilli rudimentarii affixa, filiformia, glabra; 
ANTHERAE medio dorsi affixae, mobiles, subdidymae, longitudinaliter dehiscentes. Pistilli rudimentum 
turbinatum, pubescens. Flores femiivei solitarii, bracteati; bractea una libera, distans, triangularis, pu- 
berula; bracteae cupulae in zonas concentricas denticulatas concretae, pubescentes. Perigonium superum, 
basi cura bractearum cupula connatum, pelviforme, sexdentatum, dentibus triangularibus obtusiusculis. 
Botanica. 
