210 
pubescens. Ovarium inferum, cupuM inclusura, sphaeroïdeum, pubescens, trilocularej ovula in singulo 
loculo geminata, infra apicem loculi axi adnexa, infra verticem afflxa, descendentia, subcollateralia, 
ovoïdeaj styli 3—4, basi connati, erecto-patentes, conici, glabriusculi; stigmata apicalia. Cupula 
junior turbinata, subpubescens. Cupula adultior stipitata, stipite versus apicem incrassato, hemisphae- 
rica, vertice acuta, irregulariter et concentrice zonata, sublepidota, chartaeea, glandem prorsus in- 
cludens, intus basi umbonata, glabriuscula, versus basiir serieeo-pubescens. Glans hemisphaerica, 
vertice mammillata, versus basin rotundata, basi excavata, cavitate pelviformi, dense sericeo-pilosa, 
epicarpio crustaceo, sareocarpio inani fibroso, endocarpio coriaceo, abortu uniloeularis, loeulo glabro. 
Semen unieum, pendulum, exeavato-pelviforme , sulcatum, basi obtuse dentatum, glabrum; testa 
coriaceaj tegmen membranaceum. 
Crescit in sylvis Melintang: Sumatra. 
Explicatio Tab. 45. Figura speciei. 1, Ftorum masculorum glomerulus. 2. Flos masculits expaüsus. 3. Flos feraineus 
junior. 4. Flos femineus junior dissectus. 5. Flos femineus magis evolutus. 6. Flos femineus, cupulae 
parte abscissa. 7. Flos femineus longitudinaliter dissectus. 8 et 9. Glandes. 10. Cupula cum glaride 
longitudinaliter dissecta. 11 et 13. Semen a vertice et ab apice. 12. Semen a latere. 
Deze Quereus hebben wij in het midden der bosschen, als boomen met kegelvormige kroonen en 
aanzienlijk hooge stammen waargenomen. Langs de helling der dalen zijn zij minder hoog; de stam is 
daar korter, dan de kroon. De kroon heeft eenen langwerpigen eivorm. De takken zijn met eene zilver- 
aehtige sehors bedekt. De bladen, vooral de jonge, zijn dof zilverachtig, en het eind der takken met jonge 
blaadjes, sehittert in de zonnestralen. De mannelijke bloemen behooren tot de grootste onder de eiken. 
Zij hebben dikwerf slechts zes ontwikkelde helmdraden, en daarenboven, tusschen deze, eenige draden 
of kleine kopjes. Bij de zeer jonge vrouwelijke bloemen zijn de stijlen en stempels, in vergelijking met 
den kelk en het vruchtbeginsel, zeer ontwikkeld. Zij hebben het vruchtbeginsel geheel ingesloten. 
Hetzelve is in den jeugdigen toestand behaard, en krijgt, ouder wordende, langere haren, zoodat de 
aker met een bekleedsel van lange, zijdeachtige haren bedekt is. De holte der akers neemt ongeveer 
een derde van de vrucht in , is geheel glad en heeft een lederachtig bekleedsel. 
In de maanden oetober en november hebben wij deze soort, beoosten Padang, bloeijend en vrueht- 
dragend gezien. Zij verkreeg toen nieuw loof, en was aan de uiteinden der takjes, met zamengevouweii 
blaadjes voorzien. 
Q. incleisacarpa verschilt van de door mij waargenomene soorten, vooral door de geheel ingeslotene 
akers. 
