bescens, intus basi planiuscul^ sericeo-pubescens. Glans dimidia parte cupula cincta, ovoidea, obtuse 
mammillata, basi plana cum disco parvo, epicarpio crustaceo, sarcocarpio fibroso, endbcarpio coriaceo, 
abortu unilocularis, loculo glabro. Semen unicum, loculum implens, ovbideum, vertice acutum, glabrum. 
Crescit in sylvis Melintang: Sümatra. 
Tab. 47. 18. Figura ramuli. 
Quercus oïdocarpa is door houding en groeiwijze zeer na verwant aan Quercus argentata, in 
welker nabijheid zij w'ast. Beiden zijn hooge boomen met zeer ijle kroonen en eenen scherpen bladslag. 
Zij hebben ronde knoppen, welke eenige overeenkomst met die van Quercus pcdunculata bezitten en 
uit talrijke sehubjes bestaan. De vorm der bladen is van beiden tamelijk gelijk, alleen versehillende 
door de zaagtanden, welke bij Q. oïdocarpa aanwezig zijn. Hare vruchten wijken van elkander af door 
het uiterlijke, doeh komen door hun inwendig zamenstel overeen. Bij Q. oïdocarpa is het kuipje kleiner 
in verhouding tot de akers, met minder ringen en bekkenvormigj bij Q. argentata is het bekervormig. 
De eikels der laatste soort hebben aan het beneden einde eene vrij aanzienlijke sehijfj die der eerste 
slechts een zeer dun schijfje. 
In october droegen beide soorten vruchten. Q. argentata had toen nog jonge en bijna rijpe vruehten. 
Q. oïdocarpa hebben wij toen met enkele vruchten verzameld. De mannelijke bloemen zijn door ons 
in geene van beiden waargenomen. 
Botamica. 
55 
