BIJDRAGE TOT DE KENNIS 
DER 
INDISCHE HEUSTOHACEAE, 
DOOR, 
P. W. KORTHALS. 
Het uitwendig aanzien dezer gewassen heeft veel bijgedragen, om het aantal bekende soorten zoo 
aanmerkelijk te vermeerderen: want, over het algemeen behooren zij tot die planten, welke door den 
verzamelaar gemafckelijk zijn waar te nemen. Eenige weinigen slechts verheffen zich tot aanzienlijke 
hoornen, waardoor zij hunne bloemen aan eene gemakkelijke waarneming onttrekken. Deze, en vooral 
de Astronia spectabilis, schieten met loodregte stammen tusschen de andere boschbewoners op en vermen- 
gen hunne vrij digte kroonen met die hunner naburen. Van minderen omvang zijn de Astronia humilis 
en de Ewyckia galeata, beiden met ijlere kroonen getooid. De andere soorten behooren tot de struiken 
of kruidachtige vormen. Als regte struiken zijn de Melastoma de meest uitgegroeide. Over het algemeen 
hebben zij verscheidene stengen uit denzelfden stoel ontwikkeld en ondergaan zij eene vrij snelle ont- 
wikkeling. Kleinere struiken vormen andere geslachten: Medinilla, Pachycentra, Pogonanthera , 
Osbeckia enzv. Het laatste is soms een klein struikje, soms eene jarige plant. De eersten daarentegen 
zijn alle struik vormig. Hunne groeiplaats is bijna altijd op andere gewassen; soms op levende boomen, 
welke met mossen en varen bekleed zijn, soms op afgestorvene boomstammen. In de oksels der takken 
vestigt zich de hoofdstam, of wel vast tegen den stam aangeleund, en| alsdan met zijne wortels tusschen 
de schors indringende, groeit hij naar boven. Tevens is aan deze struiken het voortbrengen van lucht- 
wortels, gewoonlijk langs den stam loopende tot zij eenige humus vinden , eigen. Hun stam is gewoon- 
lijk wit gekleurd, met talrijke verdikkingen. Andere gewassen zijn klimmende. Zij hebben eene aan- 
zienlijke lengteontwikkeling en verheffen hunne bloemen somtijds in de kroonen der hoogste boomen. 
