223 
naauwelijks eenige voeten hooge Astronia. Van de vlakte het gebergte beklimmende, verschijnen in 
de schaduw, de door bloemenpracht voortreffelijke en zich om de stammen windende Marumiaj op de 
opene plaatsen Melastoma en in de schaduw de nederig groeijende Sonnerilae. Langs de rivieren 
hebben Ochthocharis hier en daar de moerassen ingenomen j groeijen meer ontwikkelde Melastoma op 
de hoogere oeversj zijn Ewyckia een sieraad van de hellingen der heuvels; klimmen Marumiae, met 
Dalenia door bloemenpracht wedijverende, tegen de boomen op, en verlevendigen Pogonantherae de 
naakte bogten van de verdeelde takken. Ook aan Sumatra’s bodem strekken deze gewassen tot eenen 
uitmuntenden tooi, als herscheppende zij de vlakte in een bloemenveld. Hetzelfde is hier met Melastoma 
het geval. Boschwaarts, langs de rivieren, blijft deze soms hoofdplant, en in de schaduw zijn vooral 
de steenrijke oevers, met kleine, doch door kleur en vorm opmerkelijke Sonerila gesierd. De vleezige 
Medinilla zijn daar het talrijkst. Meer binnen in de bosschen prijkt de bodem met de purper- 
bladerige Phyllagathis; groeijen de blaauwe, bloemendragende Kibessia soms zeer talrijk, en trekken 
Marumia en Dissochaeta door steng en bloemen de aandacht. Hooger in het gebergte vermindert 
Kibessia, en wordt zij door Astronia vervangen. Java vertoont, door de uitgroeijing der soorten dezer 
familie, zijne buitengewone vruchtbaarheid. De Melastoma, welke op den, aan diamanten rijken grond 
van Borneo naauwelijks eenige duimen bereiken, zijn hier tot eenige ellen uitgegroeid. In zijne bos- 
schen is dit geslacht menigvuldiger, dan op de andere eilanden. Hier groeijen tevens talrijke, kleine 
Sonerilae, klimmende Dissochaeta en soms Marumia. Langs de boorden der rivieren trekken de Medi- 
nilla, zoo door getal als ontwikkeling, door hare rijke bloempluimen en wasachtige beziën, de opmerk- 
zaamheid. Doch boven allen munt de Astronia spectabilis uit, en draagt haren naam met het grootste 
regt. 
OSBECKIA. Linjv. 
Het geslacht Osbeckia werd door den stichter vermoedelijk voor de Osbeckia chinensis gemaakt en is 
vrij juist door hem gekenmerkt. Later heeft het door verschillende schrijvers zoodanige veranderingen 
ondergaan, dat het een mengsel is geworden van planten, noch aanzien, noch kenmerken gemeen 
hebbende. Met zijne wezentlijke kenmerken hersteld — een’ discus uit schubjes bestaande, vierhokkige, 
in het bovenste gedeelte loculicide openspringende zaaddoozen, kromgebogene zaden — zal het eene 
natuurlijke groep vormen met O. linearis, Zeylanica, enzv. O. Wallichii, O. stellata en ternifolia zullen 
uit het geslacht Osbeckia moeten verwijderd worden, en een nieuw geslacht vormen. Haar aanzien, 
de vorm van den kelk, de, in eenen dubbelen krans verdeelden discus en de wijze van openspringen, 
geven hiertoe genoegzamen grond, en doen mij voor deze gewassen den naam Ceramiocalyx, die op 
den vorm van den kelk doelt, voorstellen. Osbeckia glomerata, mede door mij in het Rijks Herbarium 
gezien, behoort evenmin tot Osbeckia. Zij mist al de eigenaardige kenmerken van dit geslacht; eene 
opmerking, welke voor meerdere Amerikaansche soorten kan geldig zijn, en aan het onderzoek van hem, 
die de zoodanigen bezit en de kennis dier voorwerpen wil bevorderen, wordt aanbevolen. Het geslacht 
Osbeckia verschilt van Lasiandra, waarmede het vermaagschapt is, in aauzien en kenmerken, vooral 
door den vorm der zaden, welke, naar de afbeeldingen van Martius te oordeelen, anatropa in het 
Amerikaansche geslacht zijn. 
