225 
Melastoma is door uitwendige overeenkomst, met Lasiandra, Chaetogastra, Pleroma, enzv. verwant. 
Het laatste geslacht heeft daarenboven veel overeenkomst met Melastoma door de kenmerken, welke 
De Candolle opgeeft, doch is, indien Rhexia viminea (Lasiandra Maximiliana Mart.) wezentlijk eene 
Pleroma zij, ligtelijk van Melastoma, door eenige kenmerken te onderscheiden. Deze plant heeft, vol- 
gens de afbeelding, geen’ discus op het vruchtbeginsel, vermoedelijk ovula anatropa, boven, door 
spleten openspringende zaaddoozen, enzv. 
I. MELASTOMA POLYANTHUM. Bl. 
Onder dezen naam heb ik verscheidene vormen van Java en Borneo vereenigd, die, hoewel zij eenig 
verschil opleveren, niet genoegzaam onderscheiden zijn, om als bijzondere soorten beschouwd te 
worden. De vormen van Java, waarop de Hoogleeraar Blume reeds de aandacht vestigde, hebben een 
aanmerkelijk verschil in de grootte der bloemen: de langs de rivier Tjisidani groeijende gewassen hebben 
gewoonlijk kleinere bloemen, dam die, welke in de velden verspreid staan. Die van Borneo zijn naar 
hunne standplaats te onderscheiden. De langs de Doeson-rivier verzamelde voorwerpen komen het 
meest met die van Java overeen. Zij groeiden over het algemeen in vruchtbare gronden. Hunne be- 
kleeding is, even als die der Javaansche, niet zeer opmerkelijk. In den vorm der bladen bestaat bij 
hen eenen overgang van het eironde, aan het einde afgestompt, naar het elliptische. In het water 
groeijende of op plaatsen, die soms onderloopen, ontwikkelt zich de plant en worden al de deelen langer, 
doch ook losser, terwijl de bekleeding insgelijks toeneemt. 
Bij Banjermassing en hooger langs de rivier wast een breed- en een smalbladerige vorm. Beiden 
hebben de takken met eene digte, tegen de steng aangedrukte of meer openstaande, schubvormige, 
bruine bekleeding. Hunne bladen zijn voornamelijk van onderen digter behaard. Aan den berg 
Pamatton groeit, in eenen diorietbodem, een vorm, welks uiterlijk aanzien het zoude billijken, dat hij 
als eene bijzondere soort wierde aangeduid, ware het niet, dat de kenmerken, hoe bepaald ook aan 
eenige individuen eigen, bij andere minder bepaald voorkomen, en, vooral met die van Banjermassing, 
te veel overeenstemmen. De bekleeding verdient, door hare bijzondere ruwheid op de takken en door 
hare digtheid op de bladen, de opmerking. Daarenboven zijn de kelkslippen dikwijls zeer ontwikkeld 
en gewoonlijk vóór de opening van den kelk te zamengedraaid. In eenige bloemen staan zij vervolgens, 
door de uitgroeijing der tusschenruimten, aan den voet van elkander, doch in andere bloemen aan den- 
zelfden tak zeer na aan elkander geplaatst. Eene andere verscheidenheid werd bij Poeloe-lampei, in 
eenen kiezelaardigen grond verzameld. Deze is soms naauwelijks eenige duimen hoog. Hare bloemen, 
over het algemeen van dezelfde grootte, als de kleinbloemige vorm van Java, zijn niet zeer talrijk, 
zoodat sommige stengen drie, anderen slechts eene bloem dragen. 
Deze, door uitwendige oorzaken te weeg gebragte mindere ontwikkeling, gaat gepaard met een ander 
onderscheid in den vorm en de grootte der kelkslippen, welke dikwerf langer zijn, dan de kelkbuis en 
eene bijna lijnvormige gedaante hebben. 
Botanica. 57 
