226 
Bij de opgegevene onderscheidingen kunnen nog die gevoegd worden, welke het onderzoek der 
bloemen oplevert. Zij zouden, inzonderheid de eigene vormen der oortjes van den helmknoop, tot 
kenmerken kunnen dienen. In de voorwerpen van Java en Pamatton zijn de oortjes van de kortere 
helmdraden sikkelvormig, die der langere stomp. In de voorwerpen van Banjermassing zijn die der kor- 
tere knodsvormig, die der langere met stompe, naar boven gekeerde punten. De voorwerpen van de 
Doeson-rivier hebben de oortjes der korte, als kleine kegeltjes en die der langere met spitse, naar 
boven gekeerde punten. De met lange kelkslippen voorziene gewassen van Poeloe-lampei hebben, wat 
de gedaante dezer oortjes betreft, vele overeenkomst met die van de helmdraden der planten van 
Banjermassing. 
In gunstige standplaatsen groeit M. polyanthum tot twee ellen hooge struiken. Zijne langwerpige, 
soms bijna ronde kroon, is gewoonlijk geheel met rozenroode of licht purperroode, rozenvormige bloe- 
men bedekt, welke tusschen de licht groene bladen verspreid zijn. 
Hij vormt in het algemeen geenen hoofdstam, maar verspreidt zijne loten naar alle zijden uit een’ 
stronk, even boven den grond. Zonnige of niet digt belommerde oorden, vooral de eerste, zijn zijne 
voornaamste standplaatsen. Hier groeit hij in kleine groepen of gezellig; op Java vooral in gezelschap 
van Psidium, met hetwelk hij geheele streken van vroeger bebouwd geweest zijnde gronden bedekt — 
groeiplaatsen, welke hem, volgens Rumphius, ook op Ambon eigen zijn. Op Borneo groeit hij gezellig 
aan den Pamatton en te Poeloe-lampei, doch op geene dier plaatsen is zijne ontwikkeling aanzienlijk 
genoeg, om eenen merkbaren invloed op het aanzien der streek uit te oefenen. Hier hebben deze 
planten haar aanzijn aan den bodem ontwoekerd, terwijl op Java de bodem aan de plant overmaat van 
voedsel schenkt. 
II. MELASTOMA ERECTUM. W. Jack. 
De beschrijving van Jack doet mij vooronderstellen, dat de plant, op Bantam door van Hasselt, en 
door mij op den Javaanschen berg Bebakti, ongeveer ter hoogte van 650 N. ellen verzameld, dezen 
naam moet dragen. Door hare groeiplaats in digte bosschen wijkt zij reeds van M. polyanthum af, 
terwijl hare groeiwijze meer gestrekt en haar loof ijler zijn. Voorts komen daar nog andere kenmerken 
bij, vooral de bekleeding der plant in het algemeen en van den kelk in het bijzonder. Deze doet de 
plant gemakkelijk onderscheiden. Zij geeft haar een zeer ruig voorkomen en bestaat uit toegespitste, 
langwerpige, drooge, vliezige schubjes of strooblaadjes op de kelken, uit kleinere schubjes op de takjes 
en uit wollige haren op de ondervlakte der bladen. 
