236 
Bij de ontwikkeling’ ondergaan de buitenste vruchtdeelen geringe verandering. De zaaddragers wor- 
den een weinig vleeziger en de zaden brozer. De laatste schijnen in de, aan de plant blijvende vruchten 
te kiemen. Daarbij springt het bij den navel gelegen deel als een deksel open, hetwelk, naar den zaad- 
mond gekeerd, blijft vastgehecht. 
In de bosschen van den Singalang groeit deze soort op de vochtige vlakten. Zij trekt aldaar noch 
door haar aanzien, noch door hare menigte, bijzonder de aandacht. Zij is ijl, verraadt eenen over- 
matigen stenggroei en mist het sieraad van bijzonder groote of talrijke bloemen. De geringe hoeveelheid 
onder de, anders voor haar in dit opzigt zoo gunstige omstandigheden, was misschien alleen plaatselijk 
en veroorzaakt, doordien deze plantensoort tot de voedingsmiddelen van den tapir behoort, en inzon- 
derheid de jonge planten daartoe strekken zullen. 
Het geslacht Othanthera, waartoe deze plant, uithoofde van haar aanzien, behoort, moet eene wijzi- 
ging in het onderscheidende kenmerk ondergaan, waardoor hetzelve meer beperkt en bepaald wordt tot 
de beide oortjes der helmknopjes. 
DISSOCHAETA. Blume. 
I. DISSOCHAETA FALLAX. Bl. 
Deze soort kan tot de aanzienlijkste slingerplanten der bosschen van Melintang en van die, welke de 
oevers der rivier Salaut op Sumatra bezoomen, gerekend worden. Bij eene groote uitgroeijing der steng 
heeft zij talrijke bloemen, die in pluimen, met rozenroode bloemkroonen, vereenigd zijn. De bijzondere 
wijze van vasthechting der helmknopjes, ongeveer in het midden, is aan deze soort eigen. 
Bloeijend en vruchtdragend te gelijk, werd zij in de maanden julij en augustus verzameld. De bloem- 
dragende takken waren de hoogste, terwijl de vruchtdragende, welker ronde, drooge vruchten naar 
beneden gekromd waren, lager stonden. 
II. DISSOCHAETA INTERMEDIA. Bl. 
Door het aanzien en de groeiwijze aan de vorige verwant, kan de Dissochaeta intermedia alleen door 
een oplettend onderzoek der bloem worden onderscheiden. Niet alleen de aanhechting der helmknopjes 
aan den voet, maar ook bovendien de zeisvormige bogt derzelve, is alsdan het middel ter onderkenning. 
Eenige bloemen der voorwerpen van Java hebben een ziekteversehijnsel, daarin bestaande, dat de 
stijl bolvormig uitgroeit en van binnen hol is. 
Java en Sumatra zijn het vaderland van deze soort; op Sumatra eehter is zij zeldzamer, dan de Disso- 
chaeta fallax. 
