43 
ta miTi p zwijn j CV6I1 sls dc MalGijöFS op Surnatra^ Scibi. Bij do bow'^onors van ïVottio oclitor boot hot 
Bafi, op Timor Fafi, op Poeloe-Samaow Bagi en op Savo Wawi, welke laatste uitspraak op het 
eiland Solor in Wawe is overgegaan. Eene naauwe verwantsehap met deze benamingen heeft het 
woord Bawoeï, onder hetwelk de Bejadjoe-Bajakkers op Borneo hun getemd zwijn kennen^ als ook de 
naam Bahoeï, welken hetzelve, volgens A. vonChamisso, in Chamorisehen tongval, op de Marianne-eilan- 
den draagt. Zeer afwijkende daarentegen klinkt het woord Oenek, waarmede de Doeson-Daj akkers op 
Borneo dat dier bestempelen^ en eenigzins vreemd ook, de naam Oe, onder welken ons de Papoea’s in 
het distrikt Koyway, ter westkuste van Nieuw-Guinea hetzelve aanduidden. Ongeveer één’ graad meer 
noordwaarts van daar, in het distrikt Lobo, werd het ons echter door de Papoeasche strandbewoners, 
met den reeds eenigzins meer bekenden naam Booi aangewezen, eene benaming, welke met verandering 
der eindvokaal i in a, den zwijnen op vele der Zuidzee-eilanden gegeven wordt. J. R. Forster voert hier- 
van onderscheidene voorheelden aan. Volgens hem heet het zwijn op de Societeits-eilanden Boea, op de 
Markiezen-eilanden Boeaha, op de Vriendschaps -eilanden Boeakka, op Mallicollo Brroeas, op Tanna 
Boega enzv. Al deze laatstgenoemde namen hebhen meer of min overeenkomst met het Japansche 
Boeta, terwijl de vroeger vermelde benamingen, bij de Oost-Indische eilanders in gebruik, doorgaans van 
verre of meer nabij, aan het Chinesche Schi, Tschii en letschii herinneren. Even zoo is ook het 
woord Moe (*), volgens Crawfurd de naam van het huiszwijn der Siamezen, niet zonder eenige gelijkenis 
met het aangevoerde Papoeasche Oe, en zelfs stemt het eenigzins overeen met het Dajaksche Oenek. 
Behalve die Oost-Indische eilanden, welke wij als het vaderland der bovengenoemde wdde zwijn- 
soorten opgegeven hebben, zijn nog vele andere in den Archipel, van deze kleine, dikhuidige dieren 
overvloediglijk bewoond. Het afschuwen, dat de Mahomedaan uit godsdienstig vooroordeel voor dezelve 
aan den dag legt, is aan hunne vermeerdering en uitbreiding inzonderheid bevorderlijk, vermits zij 
uit dien hoofde het allerminst vervolgd worden. Hierdoor laat zich de ontzaggelijke menigte van wilde 
zwijnen verklaren, in die landen en landstreken, waar de bewoners, gelijk op Java en Sumatra, geheel 
of grootendeels het Islamismus zijn toegedaan. Het is gelukkig, dat een aanmerkelijk getal dezer 
dieren op deze. beide eilanden, door de tijgers, panters en wilde honden verslonden wordt, terwijl op 
Borneo en op Timor, alwaar minder of schier geene dier groote roofdieren voorkomen, de mensch 
zelf als hun gevaarlijkste vijand optreedt. Hoe ijverig intusschen deze heidensche eilanders de zwijnen, 
om den wil van hun vleesch, ook vervolgen, blijven dezelve toch, zoowel daér als in de Maho- 
medaansche landen, de allerlastigste dieren voor den landman, wien zij groote schade veroorzaken, 
en die zijne velden met veel moeite omheinen en zijne plantaadjen vaak nacht en dag bewaken moet, 
wil hij zijnen oogst niet geheel of gedeeltelijk door hen zien verloren gaan. 
Geheel anders is het gelegen met den Indischen T apir (Tapirusindicus), die slechts zelden de bosschen 
verlaat, en daardoor buiten allen invloed op de huishouding der menschen hlijft. Hij doorkruist het liefste de 
groote bergwouden, en schijnt zich langen tijd in eene bepaalde streek op te houden. Daar baant hij, even 
(^) hebben de spelling der aan de werken van Forster , Chamisso en Crawfurd ontleende namen , niet letterlijk gevolgd , 
rnaar naar de Hollandsche uitspraak gewijzigd. 
