33 
MARSUPIALIA. De Phalangistae zijn, zoo als bekend is, volgens hun uitwendig aanzien, in twee 
groepen verdeeld. Die der eene groep onderseheiden zich door hunne lange ooren, eenen geheel of 
grootendeels behaarden grijpstaart, en meer of min lang haar, dat tamelijk sluik en fijn 1S3 terwijl 
die der andere eene kortharige, meer wolachtige vacht bezitten, en zich daarbij door bijzonder 
kleine uitwendige ooren en door eenen krachtigen ringstaart, wiens voorste helft kaal is, kenmerken. 
De dieren der eerste groep zijn tot heden alleen op Nieuw-Holland en de omliggende eilanden waarge- 
nomen j van die der tweede afdeeling echter, laten zich de Moluksehe eilanden als het middelpunt 
hunner huishouding beschouwen. Yan daar verbreiden zich deze dieren, op geringen afstand van 
den aequator, oostwaarts tot Nieuw-Ierland en westwaarts tot Celebes en Timor. Op de drie groote 
Sunda-eilanden , Borneo, Sumatra en Java, hebben wij nergens eenig spoor van hen aangetrotFen. — 
Het zijn nachtdieren, die zich over dag tusschen de takken of ook in de gaten van groote boomen te 
slapen leggen. Zij rollen zich daartoe, even als de Stenops tardigradus, kogelvormig ineen, zoodat 
zij den kop tusschen de ledematen versteken en het gelaat naar den buik keeren. Hunne bewegingen 
zijn langzaam en voorzigtig, en in hunne wijze van doen leggen zij eene zekere onnoozele domheid aan 
den dag. In overeenstemming met hunnen hulpeloozen toestand, houden zij zich meest in afgelegene 
boschstreken op; bij toeval alleen verdolen zij somwijlen in bewoonde oorden. Zij leven meesttijds 
afgezonderd, en alleen in den speeltijd treft men ze soms bij paren aan. Hun voedsel bestaat uit vruchten 
en boombladen. — Phalangista ursina schijnt alleen Celebes te bewonen. Ph. chrysorrhos bevindt zich op 
Amboina en Ceram, op welke beide eilanden ook Ph.cavifrons en Ph. maculata voorkomen; laatstgemelde 
soort is insgelijks op Nieuw-Guinea en op het eiland Waigiou inheemsch, en Ph. cavifrons breidt zich 
over Timor, Banda en Nieuw-Ierland uit. De inboorlingen van Amboina noemen deze dieren Koesoe . — 
Ter westkuste van Nieuw-Guinea verkregen wij, behalve de bovengenoemde Phalangista-soort en den 
door Yalentyn aangeduiden Pelandok (Hypsiprymnus Brunii), nog een nieuw geslacht van buidel- 
dier, hetwelk door zijn’ ligchaamsvorm met de Kanguro’s, door zijn klimvermogen en andere hoedanig- 
heden echter, met de Phalangistae overeenstemt. Ik geloof derhalve dit geslacht, waarvan wij twee 
soorten, bezitten, op eene kenschetsende wijs met den naam Dendrolagus te kunnen bestempelen (*). 
Eindelijk vonden wij in dezelfde streek van dat groote eiland ook eenen Petaurus, veel overeenkomst 
hebbende met Pet. sciureus; als ook eene nog onbeschrevene Phascogale, welke zich door haar een- 
kleurig zwart kleed, van alle andere bekende vleesch-etende Marsupialia onderscheidt. 
GLIRES. De orde der knaagdieren bevat zoowel op het Indische vaste land, als op de eilanden van den 
Oosterschen Archipel, eene talrijke menigte soorten, zijnde echter deze diergroep in laatstgemelde streek, 
alleen tot de groote westelijke landen beperkt. Het is inderdaad eene hoogst bevreemdende bijzonderheid, 
dat zelfs de knaagdieren, die toch grootendeels van vruchten, bladen, boomschors en wortelen leven; 
daarbij meest kleine, snelvoetige wezens zijn, welke zich óf in de enge spleten en holen der stammen en 
takken, óf op den bodem in het hooge gras, in digt ruig, tusschen steenen en in aardholen zoo gemakkelijk 
verschuilen kunnen, en daardoor in staat zijn, om zelfs op kleine eilanden en in zeer bewoonde streken. 
i^') In mijne Bijdragen tot de keimis van Nieuw-Guinea (Afdeeling Land- en Volkenkunde van dit werk, bl. 20, 
in de noot) heb ik van deze beide zeldzame dieren eene korte beschrijving gegeven. 
9 
