31 
soort, vroeger onder den naam van Viverra Boiei door mij bekend gemaakt (*), is tot heden alleen op 
Borneo waargenomen. 
De Viverrae onderscheiden zich in hare levensmanier van de Mustelae, behalve door meer andere 
eigenaardigheden, ook bijzonderlijk daardoor, dat zij zieh zeldzaam diep in de bosschen terugtrekken, 
doch veel meer het vóórhout bewonen, en vooral de beplante velden, tuinen en boomrijke, Indische 
dorpen gaarne tot hare verblijfplaats kiezen. Levendige heggen, oude muurwerken, bamboes- en 
ander digt struikgewas, bieden haar allerwegen eene menigte geschikte schuilhoeken aan. 
Een hoogst merkwaardig dier, dat èn in zijn’ ligchaamsbouw, èn in zijne levenswijs, menigen trek 
van de Paradoxurae en der visch-otters vereenigt, is dat, hetwelk ik onder den naam van Potamophilus 
barbatus heb aangevoerd (-f). Zijn gerekt, eenigzins rolrond ligchaara, zijne naar verhouding korte, 
doch krachtige pooten en zijn tamelijk platte en breede kop, herinneren aan de eigenaardige gedaante 
der visch-otters; terwijl het bont dezes diers, zoowel wat den groei der haren, als derzelver algemeene 
kleurverdeeling betreft, zijne wilde physionomie, door de vele en lange snuitharen te weeg gebragt, 
vooral echter zijne zeden en gemengde voedingswijs, hem allerbaarblijkelijkst aan de Paradoxuri doen 
aansluiten. Het is ons slechts gelukt, een eenig oud mannetje van hetzelve te erlangen, hetwelk in de 
vlakte, aan den oever eener rivier is gedood geworden. 
Bij de Paradoxuri, van welke wij thans drie soorten van de Indische eilanden kennen, is de roofzucht 
reeds in eenen merkelijk minderen graad aanwezig, daar deze dieren voor een belangrijk deel hun 
voedsel uit het plantenrijk nemen, en, dien ten gevolge, ook veel zachtaardiger en meer handelbaar 
zijn. Paradoxurus musanga, de meest bekende soort van dit geslacht, heeft, even als Yiverra zibetha, 
eene zeer groote uitbreiding in den Archipel, en bevindt zich daarenboven ook in Siam, Malakka 
en hoogst waarschijnlijk in nog meer andere streken van het Indische vaste land (l^). Op Java, 
Sumatra, Borneo en Tiinor behoort dat dier tot de daar algemeen voorkomende Carnivora. Even 
uitgestrekt als zijne verbreiding in het algemeen, is die ook op ieder eiland in het bijzonder, vermits 
men het, met uitzondering alleen der hoogere, zeer groote bergwoud-streken, schier overal aantreft. 
Daar hij bijzonder op de vruchten van den areng-palm (Saguerus [saccharifer] pinnatus, Wurmb.) 
verlekkerd is, vindt men hem op Java niet zelden in de hoogdalen en aan de hellingen van kleine bergen, 
waar deze palmen in groote menigte groeijen. Op Sumatra, in het lage strand-gebergte nabij Padang, 
vond ik zijne uitwerpselen meermalen, onder de daar veel voorkomende langkap-palmen (Saguerus 
langkab. Bh), wier bijkans gelijksoortig gevormde, en ook, even als die der areng-palmen, eenigzins 
zoetachtig smakende vruchten, het dier een overvloedig voedsel opleveren. Hetzelfde nam ik op Timor 
aan de lontar-palmen (Borassus flabellifer, Linn.) AVaar, welke men op hetzelve, en even zoo op de 
meeste tusschen dit en Java gelegene eilanden, in groote menigte aantreft. Paradoxurus musanga in- 
tusschen, is niet alleen een groot minnaar van de genoemde palmvruchten, doch houdt ook zeer veel 
(^) Tijdschrift voor Nat. Geschiedenis, V Deel, p. 144. 
(j-) Hetzelfde \A erk, p. 140. 
