25 
vrije lucht, en zoekt maar zelden eene schuilplaats onder de daken der huizen. Bij dag zoude zij 
voornamelijk onder overhangende rivieroevers, in de gaten van takken, of ook wel gaarne in de 
]ïi>onkelgangen van oude vijgenboomen en tusschen groote, donkere bamboesstruiken huisvesten. 
Van eene andere nieuwe soort, Taphozous melanopogon, bezitten wij slechts twee individuen van 
Java (*). 
Onder al de Indische vledermuizen is mij Nycteris Javanicus zeker wel het allerzeldzaamst voorgeko- 
men, daar ik die soort, voor zoo veel ik mij herinneren kan en in mijn dagboek vind aangeteekend, 
slechts eenmaal, en wel in het westelijke gedeelte van Java heb te zien gekregen. Het was in eene 
heuvelachtige streek, die grootendeels woest lag en hoofdzakelijk met kreupelhout was begroeid, in 
hetwelk, naar de meening der ons begeleidende inlanders, zich van oudsher steeds zeer vele tijgers 
zouden hebben opgehouden. Over dit lage houtgewas zag ik, verscheidene avonden, de gemelde 
Nycterissoort, in snelle vlugt rondfladderen. 
FER AE. Het gebied , dat in den Indischen Archipel door de zoogenaamde insekten- en eigenlijke 
vleesch-etende roofdieren wordt ingenomen, heeft over het geheel eene veel meer beperkte uitbreiding 
naar het oosten, dan wij zulks ten opzigte der Chiroptera hebben aangeduid. De meeste geslachten, 
ons uit die beide afdeelingen der bedoelde aequatoriaal-landen bekend, behooren alleen aan de 
groote westelijke eilanden* slechts eenige weinige kleine soorten verbreiden zich van daar uit, in 
trapswijze vermindering, tot op de Molukken; terwijl deze laatste eilanden geen enkel roofdier be- 
zitten, dat hun uitsluitend eigen is. Met betrekking tot het voedsel, waarvan de dieren dezer beide 
familiën voornamelijk leven, verdeden zij zich in onderscheidene groepen, vermits er, gelijk bekend is, 
onder de insekten-etende zulke zijn, die zich bijna uitsluitend van insekten, of ten minste alleen van 
dierlijke zelfstandigheden, en anderen, die zich met vruchten en insekten tevens generen; en die zelfde 
verscheidenheid vindt ook bij de eigenlijke verscheurende dieren plaats, van welke sommigen alleen 
vleesch, en anderen, behalve vleesch, ook tevens vruchten eten. 
Tot die dieren uit de eerste afdeeling, welke deels van vruchten en deels van insekten leven, behooren 
de Tupajae, waarvan St. Raffles en D'^. Horsfield drie soorten hebben bekend gemaakt, die nog met 
eene vierde nieuwe soort, door den Heer Diard ter westkuste van Borneo ontdekt, vermeerderd worden. 
Deze laatste voert den naam van Hylogale murina (6). Yan de drie andere soorten bewonen Hylog. 
Javanica en Hylog. ferruginea — welke over het geheel, met uitzondering van het verschil in grootte en 
in kleur, door hare gestalte en ligchaamsverhouding , elkander tamelijk nabij staan — de eilanden Java, 
Sumatra en Borneo. Hylog. tana troffen wij echter alleen op de beide laatste eilanden aan. Zeker is 
het, dat uit dit geslacht geen dier, noch op Timor, noch in de Molukken voorkomt. Een zich, door 
zijn geheel uiterlijk aanzien, digt aan de Tupajae aansluitend diertje, door mij Hylomys suillus genaamd, 
bekwamen wij op Java en Sumatra, doch op ieder dezer eilanden slechts eenmaal, waaruit zijne zeld- 
Zie omtrent die beide Taphozous-soorten , als ook omtrent Emballonura monticola de 14® Monographie van Temminck’s 
Monogr. de Mammalogie. 
7 
