28 
onderlip, vanwaar het vervolgens in den mond geslurpt werd. Op eene andere wajze dronken onze 
jonge Orang-oetans, wanneer men hen in eenen schotel of kom water voorzettede. Zij trokken alsdan 
de lippen meestal puntig, als eenen trechter te zamen, bragten haar even onder de oppervlakte 
van het vocht, en zogen het door de ronde opening op. Intusschen namen zij ook, bijaldien de om- 
standigheden deze wijze van hunnen dorst te lesschen niet toelieten, somwijlen daartoe hunne handen te 
baat. Wanneer men namelijk, voor de traliën der hokken, waarin zij opgesloten waren, een kommetje 
of glas met suikerwater plaatste, dan staken zij de armen tusschen de stijlen door, dompelden, even 
als de katten gewoon zijn, hunne handen in het vocht, lekten dezelve met de lippen af, en herhaalden 
dit zoo dikwerf tot het geheel ledig w'as. 
Onder alle zintuigen echter, bezit ongetwijfeld het gehoor van den Orang-oetan de meeste volkomen- 
heid, en hierin schijnt het voornaamste middel te bestaan, waardoor hij zich het zekerst aan zijne vijanden 
onttrekken kan. De ongemeene scherpheid van zijn gehoor stelt hem in staat, om het spreken van 
menschen, of ook het minste geritsel, dat door het betreden van het drooge rijs of der dorre bladeren 
op den grond wordt te weeg gebragt, op eenen grooten afstand te vernemen. Zoodra wordt hij niet 
iets dergelijks gewaar — en, dewijl voorzigtigheid en list zijne voornaamste veiligheidsmiddelen zijn, is 
hij altijd op zijne hoede — of hij tracht zich dadelijk achter groote takken of tusschen het digte loof van 
zeer hooge boomkruinen te verschuilen, waar hij zich alsdan zoo lang onbewegelijk stil houdt, tot het 
gevaar verdwenen is. Gaan de Dajakkers derhalve op den Orang-oetan uit, dan sluipen zij in de 
grootste stilte door het bosch, of, indien zij zulks te w^ater ondernemen, hetwelk dikwerf geschiedt, 
daar dit dier zich gaarne in de nabijheid der rivieren ophoudt, dan varen zij met eene kleine kano digt 
langs den oever, maar roeijen met hunne llgte spadelvormige pagaaijen zoo zacht, dat de slagen naau- 
welijks hoorbaar zijn. 
