40 
De Eiongen. 
De beide longen zijn geheel onverdeeld, kort en aan de onderzijde zeer breed en weinig uitgehooid. Onderling 
vormen zij eene tusschenruimte , waar het hart, in zijn zakje geplaatst is, en hetwelk zij bijna geheel bedekken. 
Zulks is mij gebleken in vijf voorwerpen , van welke drie volwassen en twee van onderscheidene jonge leeftijden waren. 
Derzelver lengte , in den volwassen staat , van den top tot den ondersten rand van achteren , was 0,180 ; de lengte 
van voren, na dezelve door de luchtpijp middelmatig met vocht opgevuld te hebben, 0,115. De korte, en als ware 
het gedrongen gedaante wordt veroorzaakt, niet alleen doordien het onderste gedeelte der beenige borstholte zeer breed 
is in vergelijking van het bovenste gedeelte, zijnde de buikholte bij deze dieren, in vergelijking der grootte van den 
tronk, zeer groot, maar tevens, doordien het diaphragma niet, gelijk bij den mensch, alleen aan den kraakbeenigen 
rand der ribben is ingeplant, en alzoo de longen aan de achterzijde tot bijna aan de onderste ribben kunnen neder- 
dalen ; maar in deze dieren op eenen aanmerkelijken afstand boven de kraakbeenderen , reeds ter zijde en van onderen 
aan dezelve is vastgehecht en met dezelve vereenigd blijft tot aan den rand der kraakbeenderen van de onware ribben. 
Hierdoor is derhalve de borstholte zeer verkleind en het gewelf van het middelrif of diaphragma zeer plat. In geen 
der voorwerpen heb ik eenige tegennatuurlijke vereeniging der longen met het borstvlies of hartezakje waargenomen. 
Bij Simia troglodytes , Linn. is de regter long in drie kwabben en de linker in twee kwabben verdeeld , en het 
diaphragma op dezelfde wijze aan de ribben gehecht. Bij Hylobates syndactylus zijn de longen ook niet groot ; de 
regter is in vier kwabben geheel tot op den tak der luchtpijp verdeeld , terwijl de linker long slechts twee zoodanige 
kwabben heeft. 
Met Muvt en de groote Dloedvaten. 
Het hart had , ten gevolge het hoog opklimmen van het middelrif binnen de borstholte , even als bij den mensch , 
eene schuinsche ligging naar de linkerzijde , waardoor tevens het hartezakje op gelijke wijze aan het peesachtig middelste 
gedeelte van het middelrif was aangehecht; de vier holligheden wai’en allen even sterk met geronnen bloed opgevuld; 
zoodat de natuurlijke gedaante en grootte volkomen beoordeeld konden worden. Hetzelve was langwerpig en kegel- 
vormig, aangezien de punt alleen door de linker of achterste hartsholligheid gevormd werd, en de regter of voorste 
holligheid zich boven de punt bepaalde. In een zeer jong voorwerp , door mij ontleed , vond ik dit verschil kleiner 
en de punt daardoor breeder , doch beider uiteinden geheel door eene sleuf van elkander afgescheiden. In het hart 
van den Orang-oetan, door wijlen Professor A. Bonn ontleed, ziet men ook reeds duidelijk, dat de linker holligheid 
zich beneden de regter uitstrekt, zoodat bij meerdere ontwikkeling, de linker holligheid zich beneden de regter uitbreidt , 
hetgeen mij ook in twee andere harten van volwassene dieren op dezelfde wijze is gebleken. De lengte van de basis 
tot de punt was 0,064, en de omvang van de basis, met eene koord gemeten, was 0,169. Het inwendig maaksel en 
de gedaante der klapvliezen vertoonden geene bijzonderheden. De boezems waren ruim en de aanhangsels {auriculae) 
weinig afgescheiden. 
De beide holle aderen waren in hare takverdeeling volkomen gelijk aan die der menschen ; berieden de lever , op de 
hoogte der nieraderen, was haar diameter 0,015. De groote slagader, uit de linker holligheid opklimmende, de 
gewone kroonslagaderen aan het hart gegeven hebbende , had , even als bij den mensch , drie groote takken , terwijl 
uit den eersten of ongenoemden stam ook de regter kropslagader en de ondersleutelbeensslagader voortkwamen ; de 
linker krop- en ondersleutelbeensslagaderen kwamen met afzonderlijke openingen uit de bogt der aorta, en alle deze 
takken verdeelden zich door den hals , kop en armen , op dezelfde wijze als bij den mensch. 
De groote slagader, over de linkerzijde nederdalende, doorliep de borstholte tot aan het middelrif met eene gelijke 
wijdte, zijnde haar diameter 0,010. Beneden de nierslagader was haar diameter 0,009; de beide heupbeensslagaderen 
hadden een’ diameter van 0,006 , en in de dijslagader was dezelve slechts 0,005 ; zoodat het slagaderlijk vaatgestel 
naauw was in vergelijking der grootte van het ligchaam. 
In de takverdeeling , zoo binnen de borst- als buikholte , alsmede in de bovenste en onderste ledematen , heb ik 
geene afwijkingen kunnen bespeuren van die van den mensch. 
Bij Simia troglodytes w^erd het hart en de takverdeeling der groote aderen en slagaderen , even als bij Simia satyrus 
gevonden. 
