48 
De ondersleutelbeensspiei' (tnusc, suhclavius. Costo-clavien) is eene, zeer dunne spier, zich van de eerste rib langs 
het geheele sleutelbeen uitstrekkende. 
De groote borstspier [musc. pectoralis major. Sterno-humérieri) was aan beide zijden geheel in twee deelen ver- 
deeld tusschen welke gedeelten eene vrij groote driehoeldge ruimte gevonden werd. Het bovenste gedeelte nam 
zijnen oorsprong alleen van het bovenstuk des borstbeens , aan de buitenzijde van de aanhechting der borstbeenstepel- 
spier {nmsc. sterno-mastoideus) , daalde in eene schuinsche rigting naar het opperarmbeen , wordende aan de buiten- 
zijde der ruwe hjn van hetzelve ingeplant , en dekkende gedeeltelijk het uiteinde van het tweede gedeelte. Het tweede 
gedeelte , wederom een bewijs van scheiding in twee deelen aantoonende , neemt zijn begin van het onderste gedeelte 
van het borstbeen , tusschen de kraakbeenderen van de 4'“’ en 5**® rib ; vervolgens van de kraakbeenderen van de 
5‘*% en 7'*'= rib; het bovenste gedeelte zich, als ware het, om het onderste gedeelte heenslaande, vormt den rand 
der okselholte, en beide deze onderdeden worden aan de ruwe lijn van het opperarmbeen, even als bij den mensch, 
ingeplant (-|-). 
De breede rugspier (musc. latissimus dorsi. Lumbo-humérien^ scheen in alles overeen te komen met die spier bij 
den mensch. 
De bovendoornspier van het schouderblad (musc. supra-spinaius. Sus-scapulo-trochitérien) was zeer dun. 
De onderdoornspier van het schouderblad (musc. infra-spinatus. Soiis-scapulo-trochUérien) daai'entegen , was uit- 
gestrekt en dik. 
De onderschouderbladspier (musc. subscapularis. Scapulo-trochinien) was, even als bij den mensch, in onder- 
scheidene afdeelingen, als ware het, verdeeld. 
De groote ronde spier (musc. teres major. Scapulo-humét'ienj onderscheidt zich aanmerkelijk, door hare zwaarte, 
van de voorgaande spieren; terwijl de kleine ronde spier (musc. teres minor') zich slechts als een gedeelte van de 
onderschouderbladspier voordeed. 
De ravenbeksarmspier (musc. coraco-brachialis. Coraco-humérien) was, even als bij den mensch, onverdeeld; van 
het ravenbekswijze uitsteeksel met eene pees beginnende , daalde dezelve neder tot beneden de helft van het opperarmbeen. 
De di’iehoekige schouderspier (musc. deltoides. Sous-acromio-humérien) toonde m maaksel , oorsprong en inplanting 
niets bijzonders. 
De tweehoofdige armspier (musc. biceps brachii. Scapulo-radien) en de binnenste ai’mspier (musc. brachialis internus. 
Humero-cubitien^ toonden geene afwijkingen; ook nam de laatste haren oorsprong dadelijk beneden de ravenbeksarmspier. 
De driehoofdige armspier (musc. triceps brachii. Scapulo-olécranieri) bestaat ook uit drie hoofden en, ofschoon 
dezelve allen zeer zwaar zijn , is echter het langste hoofd in dikte nog ver van de overige hoofden onderscheiden , en 
neemt het zijnen oorsprong van meer dan de helft van den voorsten rand des schouderblads. 
De spieren van den voorarm en hand vertoonden noch in haren oorsprong, beloop en inplanting, noch in hare 
sterkte iets bijzonders; zij kwamen overeen met die zelfde spieren van den mensch. Bij Simia troglodytes, Linu. 
ontbrak aan beide de armen de lange handpalmspier (musc. palmaris longus). Door Treill werd zij alleen aan den 
eenen arm waargenomen. De uitstrekkende spier van den wijsvinger (musc. extensor indicis. Cubito-sus-phalangistien 
de V index) strekte zich in de regterhand alleen uit tot den middelsten vinger; in de linkerhand echter was dezelve 
verdeeld in twee pezen , van welke zich ééne aan den eersten , en de andere aan den middelsten vinger vasthechtte. 
De uitstrekkende spier van den kleinsten vinger (musc. extensor digiti minimi. Epicondylo-sus-phalangistien du pet it 
doigt) verdeelde zich in de beide handen in twee pezen , van welke de eene zich aan den laatsten , de andere aan den 
vorigen vinger inplantte ; zoodat ook bij die dieren , de vier vingeren twee uitstrekkende spieren bezitten , even als bij 
andere aapsoorten. Bij Simia troglodytes , Linn. was de lange buigspier van den duim (musc.jlexor longus pollicis manus. 
Radio-sous-onguien) geene afzonderlijke spier , maar een gedeelte van den musc. profundus (cubito-sous-onguien). 
{*) Plaat 3. fig. 2. a. b. 
(■f) Of deze verdeeling der geheele spier in dit voorwerp slechts eene speling der natuur is, of dat zulks altoos plaats heeft, durf 
ik niet zeker bepalen. Uit de teekeningen eeniger deelen van Simia satyrus, nagelaten door wijlen den Hoogloeraar A. Bonn, is het 
mij wel gebleken, dat ook in dat voorwerp het bovenste gedeelte dezer spier niet van het sleutelbeen, maar alleen van het borstbeen 
afkwam, en van het onderste of volgende gedeelte was afgescheiden, doch niet duidelijk genoeg, of ook in dat voorwerp tusschen 
de beide gedeelten zoodanige tusschenruimte gevonden werd. Zoude zulks ook in eenig verband kunnen staan met den luchtzak 
zelven, naarmate deze enkel, zoo als in ons voorwerp, of geheel dubbel, zoo als in het voorwerp van den Hoogleeraar A. Bonn 
gevonden wordt? 
