49 
De spieren , welke binnen in de hand gevonden worden , en voornamelijk tot de beweging van den duim en laatsten 
vinger aanwezig zijn , vertoonden geene verscheidenheid of afwijking van die zelfde spieren bij den mensch. 
Bij Simia troglodytes, Linn. was de musc. opponens pollicis {Carpométacarpien)^ welke door Traill niet is gevonden, 
aan beide handen aanwezig. 
Spieren der achterste Ledematen. 
De volgende spieren der achterste ledematen trokken bijzonder mijne aandacht , terwijl in alle de overige geene ver- 
anderingen werden waargenomen, dan welke natuurlijke gevolgen waren van de bijzondere gedaante en rigting der 
beenderen van het bekken , aan deze dieren eigen. 
Bij Simia troglodytes , Linn. was de groote bilspier (musc. giuteus major. Sacro-fémorien) bijzonder dun , en bedekte 
slechts een klein gedeelte der middelste bilspier (musc. giuteus meclius. llio-tT'ochanterien) , welke daarentegen zeer 
groot en dik was. De kleine bilspier (musc. giuteus minimus. Ilio-troclianterien) strekte zich boven het acetabulum, 
even als bij den mensch , uit , terwijl van den geheelen voorrand des darmbeens (os ilium) eene spier haren oorsprong 
nam, welke van eene driehoekige gedaante was en met eene pees ingeplant werd aan de voorzijde van den groeten 
draaijer, onmiddellijk beneden de kleine bilspier. Deze spier, aan de binnenzijde door celwijsweefsel met de binnenste 
darmbeensspier (musc. iliacus internus. Ilio-trochanterien) en aan de buitenzijde met de middelste bilspier vereenigd, 
wordt door Traill als eene bijzondere spier beschouwd en musc. scansorius genoemd. Ofschoon zij bij haar uiteinde 
wel afzonderlijk scheen te bestaan, kwam zij mij echter voor, eerder als een gedeelte van de kleinste bilspier, dan wel 
als eene afzonderlijke spier te moeten beschouwd worden. 
De geheele dij was met eene dunne fascia lata overdekt , welker spanspier (musc. tensor fasciae latae) meer een 
gedeelte van de groote bilspier, dan wel eene afzonderlijke spier scheen te zijn. 
De Buigspieren van het Been. 
De dunne dijspier (musc. gracilis. Pubio-prètibien') was van haren oorsprong tot bijna ter hoogte van den beneden- 
knobbel van het dijbeen zeer breed , en ging vervolgens in eene lange en dunne pees over , welke zeer laag , beneden 
de knie, aan het scheenbeen werd ingeplant. 
De snijdersspier (jnusc. sartorius. Ilio-prétibien) is daarentegen zeer smal en wordt even boven de voorgaande 
ingeplant, terwijl beider pezen ineenvloeiden. 
De halfvliezige dijspier (musc. semi-membranosus. I schio-sous-tibien') heeft bij haren oorsprong , uit den knobbel van 
het zitbeen, eene breede pees, welke niet, als bij den mensch, langzaam en langs eene schuinsche lijn in vleeschbundels 
overgaat , doch in eene regte , dwarse rigting , onmiddellijk in het vleeschachtig gedeelte verandert. 
De hallpezige dijspier (musc. semi-tendinosus. Ischio-prétibien) bestond geheel uit vlechtbundels zonder eenige pees , 
behalve aan haar uiterste einde bij de inplanting. De aanhechting dezer beide spieren was insgelijks veel lager aan het 
scheenbeen , dan bij den mensch. 
De tweelingspier (musc. biceps cruris. Ischio-péronieri) bestond uit tAvee , geheel van elkander afgescheidene 
spieren. De grootste derzelve , overeenkomende met het lange hoofd dezer spier bij den mensch , neemt eveneens haren 
oorsprong van den knobbel A^an het zitbeen, doch AAordt in haren loop naar de buitenzijde van de dij verdeeld in twee 
deelen , van welke het eene gedeelte zich aan de ruAve lijn , in het midden van het dijbeen , en het andere aan het 
kuitbeen iuplant; terwijl hetzelve zich met de fascia lata van den sdienkel vereenigt. Het korte gedeelte, eene afzon- 
derlijke spier vormende , komt , even als het tAveede hoofd bij den mensch , van de ruAve lijn in de achterzijde van het 
dijbeen, en geheel afgescheiden van het lange gedeelte; doch langs deszelfs binnenzijde nederdalende, wordt hetzelve 
aan het kuitbeen , benevens dat , zeer laag beneden de knie ingeplant. De zeer lage inplanting van al de buigspieren 
der knie is derhalve oorzaak, dat het dier altoos met sterk gebogen knien moet loopen en klimmen. 
Bij Simia troglodytes , Linn. gaf het lange hoofd dezer spier geen afzonderlijk gedeelte aan het dijbeen ; het beneden- 
einde was, eveneens als bij Simia satyrus, geheel A^an het andere gedeelte, of kleine hoofd, afgescheiden. 
De kuitholsspier (musc. popliteus. Poplito-tibien) komt met die van den mensch overeen. 
Mammalia. 13 
