91 
Het schijnt, dat deze soort niet op het naburige vasteland van Indië inheemsch is, en dat hare plaats 
aldaar vervangen wordt door den bijkans geheel witten of geel-witten Sciurus Finlaysonii, Horsfield, 
Zool. Res. Sciur. 7, tot welken als synoniem behoort Sc. auriventer, Isid. GeofFr. in G uérin Magas. 
de Zool. 1832. Cl. I. PI. 5. en 1842. Cl. I. PI. 34 (schedel). 
Wij vonden Sc. hypoleucus voornamelijk in groote bergbosschen, tot op de hoogte van 3000 — 4000 
voet boven de oppervlakte der zee. In levenswijs verschilt hij naauwelijks van Sc. bicolor, voedende 
hij zich insgelijks meest met wilde vruchten en somwijlen met jonge bladeren. 
III. SCIURUS EPHIPPIUM. 
PI. 13. 
Van deze derde groote soort, welke alleen Romeo bewoont, is reeds vroeger beknoptelijk melding 
gemaakt (*). Zij vertegenwoordigt op dit eiland Sc. hypoleucus van Sumatra, met welken zij, ten opzigte 
harer gedaante en den buitengewoon langen staart, onmiskenbaar overeenstemt, maar waarvan zij door 
hare kleurverdeeling, in het bijzonder door de rood-gele kleur der ooren, en ook door hare eenigzins 
mindere grootte, afwijkt. 
Lengte van het ligchaam zonder staart . 
(met de puntharen 
n )) den staart] 
(zonder deze haren 
0”,35. 
0^48. 
0”,40. 
Achterkop, nek, de geheele rug en de bovenzijde van den staart meer of min donker bruin, somtijds 
in het zwarte overgaande, of ook, voornamelijk op den kop en den staart, met geel-bruin gespikkeld. 
Aan de zijden van den romp, op de schouders en het achterste gedeelte der dijen wordt deze kleur 
allengskens lichter en gaat somtijds in het rood-bruine over. Voorgedeelte en zijden van den kop, 
zijden van den hals, de ooren ter weerszijden en de buitenzijde der pooten roodachtig bruin j maar 
deze kleur, welke aan de zijden van den hals zeer levendig is, gaat bij de meeste voorwerpen, op den 
snuit en de pooten, in een meer of minder bleek bruin-geel over. Alle onderdeelen van het dier, met 
insluiting van de benedenzijde des staarts en de voorste helft van de buitenzijde der dijen, witachtig 
en meer of min in het geelachtige trekkende. Nagels donker hoornkleurig, met lichtere punten. 
Iris bruin. 
De kleuren dezer soort zijn aan vele individuele afwijkingen onderworpen, en dikwijls minder fraai, 
dan bij het door ons afgebeelde voorwerp, vermits de zijden van het dier somtijds meer in het bruin- 
gele dan in het rood-bruine trekken, en de rug en bovenzijde van den staart, in stede van zwart, bruin- 
achtig zwart en geelachtig gespikkeld zijn. 
De schedel stemt in allen opzigte met dien van Sc. bicolor overeen. 
(‘^) Tijdschrift voor Nat. Gesch. 1838, D. 5, bl. 147, 
