108 
Het schijnt derhalve, dat er op het vasteland van Indië verscheidene lichtere variëteiten dezer soort (*) 
voorkomen, welke tot nog toe op de Sunda-eilanden niet zijn waargenomen. 
Desmarest (f) heeft, volgens de mededeelingen van Geolfroy, den Pt. nitidus voor het eerst als zelf- 
standige soort opgegeven. Variëteiten, gelijk hiervoren door ons is uiteengezet, bevat Hardwicke’s 
In d. Zool. 1. c. De gewone variëteit der Sunda-eilanden is nog niet afgebeeld. Volgens Hodgson (§) 
vindt men deze soort zeldzaam in de middel-, menigvuldiger in de lagere streken van Nepaul. 
4.) Ptekomys eevco»eivys (J. Fauna Japon. Mamm. Tab. 13. Zolen der achterpooten, 
van achteren tot over het midden behaird. Ooren, van alle zijden digt met haren bezet. Staart, 
niet langer dan het ligchaam. Bovendeden, kop en staart, grijsachtig bruin j de rugharen met bruin- 
gele of roestkleurige punten. Onderdeden en eene breede streep, van boven de wangen tot op de 
zijden van den hals, witachtig. Grootte, als die van Pt. petaurista. Japan. 
B. GROOTE, AFWIJKENDE VLIEGENDE EEKHORENS (ANOMALURUS) (J.). 
De staart is genoegzaam even lang, als het overige gedeelte des ligchaams, heeft tamelijk korte, 
gelijkmatige, doch naar de punt toe eenigzins langere haren, is aan den benedenkant, van den wortel 
tot op een derde van de geheele lengte, naakt en van eene dubbele reeks zeer groote, dikke, hoorn- 
achtige, toegespitste, elkaar als dakpannen bedekkende schubben voorzien, ten getalle van 16. De 
met de van Gray als Pt. albiventer vermelde variëteit overeen. Deze afbeelding van Pennaiit, door Schreber, Tab. 
224 B, gecopieerd en volgens de beschrijving gekleurd, wordt in de zoologische werken, ten onregte als tot Pt. petaurista 
beboerende , aangehaald. 
In hoeverre de door Hodgson, Asiat. Bes. XVII. p. 16, beschrevene twee vliegende eekhorens, Pt. alboniger 
en magnificus van het Himalaja-gebergte , van Pt. nitidus afwijken , durven wij niet beslissen , alvorens deze dieren aan 
een naauwkeuriger onderzoek zijn onderworpen geworden. 
(-{-) Mammalogie, 1. c. 
(§) Proceed. of Zool. Soc. 1834. p. 98. 
(^) Reeds vroeger door den Heer Temminck, in zijn Coup-d’oeil sur la Faune des iles de la Sonde et de 
1’empire du Japon, p. 22, onder den naam van Petaurista leucogenys aangeduid. 
(4-) Juist bij het ter perse leggen dezer monographische bijdrage, ontvingen wij Part. X. der Proceedings of the 
Zoological Society, van het jaar 1842, waarin (bl. 124) deze Afrikaansche vorm van vliegende eekhorens, door 
den Heer Waterhouse, onder bovengemelden naam van Anomalurus is aangevoerd. De door dien Engelschen 
Natuurkundige beschrevene soort, Anomalurus Fraseri, komt van het eilandje Fernando-po, en wijkt, volgens 
mondelinge mededeelingen van den Heer Gould, genoegzaam van Anomalurus Pelii af, om als zelfstandig beschouwd 
te kunnen worden. Voor zooveel wij uit de beschrijving van den Heer Waterhouse kunnen opmaken, bestaat dit 
verschil voornamelijk daarin , dat Anomalurus Fraseri veel kleiner is , en eene eenigzins verschillende kleurverdeehng 
heeft. De door den Heer Waterhouse voor zijne soort opgegevene kenmerken zijn de volgende : 
Vellere longo , permolli , corpore super nigro ; dorso flavescenti-fusco lavato ; fronte incanescente ; corpore inlfa albo , 
vel albido ; artubus intus , patagio ad marginem et gutture fuliginoso tinctis. 
Lengte van de punt des snuits tot aan den wortel des staarts 0“,410. 
» des staarts 0“,217. 
» der ooren 0“,030. 
» van den voetwortel, met de teenen O"*, 064. 
