113 
De ooren zijn tamelijk groot, hooger dan breed, naar boven allengskens smaller wordende en in 
eene afgeronde punt uitloopende. Hunne binnenzijde is met tamelijk lange, maar buitengewoon fijne 
hairtjes voorzien, die echter zoo ijl staan, dat de huid overal doorschijnt en, op eenigen afstand gezien, 
naakt gelijkt. De wortel van het oor wordt door de lange, achterste haren der slapen hedekt. De 
buitenzijde der ooren is slechts gedeeltelijk met kleine, enkele, naar boven gerigte haren bezet; maar 
langs den voorsten rand worden deze haren zoo digt, dat er de huid niet meer doorschijnt, terwijl de 
wortel, even als de geheele achterhelft der buitenzijde, insgelijks met lange, digt staande, schuins naar 
achteren gerigte haren bezet is. De geheele ondervlakte der voorvoeten, met insluiting der beide ach- 
terste groote ballen, zijn naakt. Op de achtervoeten daarentegen wordt de naakte zool achter de teenen 
naauwer en loopt zij, in de gedaante van eenen puntigen driehoek, tot op twee derden harer lengte 
voort. De bovenzijde der teenen, voornamelijk die der voorvoeten, is vrij digt met haren bekleed, 
echter niet zoo digt, dat hun omtrek daardoor verborgen wordt. — De haren van het dier zijn in het 
algemeen lang en zacht op het gevoel; die der onderdeden zijn een weinig korter en staan minder digt. 
De onderdeden van het ligchaam en ook de binnenzijde der voeten zijn licht rood-bruinachtig roest- 
kleurig. Het achterhoofd, de achterzijde van den hals, de schouders en de geheele rug, tot digt bij den 
staart, zijn zwart, met vele grijsachtige witte haren doormengd. Deze haren zijn dikwijls bundelsgewijze 
verdeeld en geven daardoor aan deze deden een gevlamd aanzien. Alle andere bovendeelen zijn donker 
roestkleurig rood-bruin. Deze kleur, welke men ook aan den wortel van den staart bespeurt, neemt op dit 
lid weldra eenen donkerder en vuilen tint aan, en gaat allengskens in het vaal bruin-zwarte over. De 
hairkring der oogen is zwart; ook ziet men enkele onregelmatige zwarte vlekken op de teenen, voornamelijk 
op die der achterpooten , welke niet zelden geheel zwart zijn. Het voorste gedeelte van den snuit en der 
kin zijn wit, de nagels vaal hoornkleurig, in het gedachtige. — De schedel dezer soort wijkt, behalve dat 
hij een weinig kleiner is, in geenen deele van dien van Pter. nitidus, noch van dien van Pter. petaurista af. 
Omtrent de woonplaatsen en de levenswijze van deze soort verwijzen wij tot hetgeen reeds bij de 
voorgaande in het algemeen, en ook in de Inleiding tot de Zoogdieren (bl. 35), door ons is medegedeeld. 
III. PTEROMYS SAGITTA. 
Het grootste voorwerp onzer verzameling meet van de punt des snuits tot aan den wortel van den 
staart 0™,17. De staart is 0”,13 lang. De ooren zijn, voor zoo verre zich dit aan een opgezet voorwerp 
bepalen laat, 0“,015 hoog. Voorwerpen van zoodanige grootte als het bedoelde, schijnen echter zeld- 
zaam voor te komen, aangezien al de overigen, welke wij verkregen hebhen, kleiner zijn en gewoonlijk 
de volgende maten opleveren: Lengte van het ligchaam, zonder staart, 0,™13; lengte van den staart 
0"*,10; hoogte der ooren 0’“,13. 
De ooren zijn met buitengewoon fijne hairtjes en, voornamelijk aan de binnenzijde, zoo spaarzaam 
bezet, dat zij alleen zeer in de nabijheid kunnen waargenomen worden, en het oor eerder kaal, dan 
behaird schijnt te zijn. Het onderste der teenen en de geheele zool, met de ballen aan den enkel der 
voorvoeten, zijn geheel naakt; aan de achtervoeten daarentegen strekt zich het naakte slechts langs het 
midden der zolen, tot op twee derden harer lengte uit, en de geheele hak, tot aan den achtersten bal der 
Mammalia. 29 
