117 
Paradoxuri, dan met die der overige dieren dezer familie. Zij heeft de gedaante van eenen tamelijk 
regelmatigen, met de hoofdpunt naar binnen gerigte, maar aan alle hoeken zoo sterk afgeronden drie- 
hoek, dat zij zieh als een cirkel vertoont. In het midden tamelijk diep uitgehooid, is haar voorste hoek 
met een grooter, de achterhoek met een kleiner, en de binnenhoek met een grooter en twee kleinere 
knobbeltjes voorzien. — De achterste kies der bovenkaak is een derde kleiner, dan de voorgaande, met 
welke zij, ten opzigte van de gedaante der kroon en van den geheelen vorm, overeenstemt. Zij is dus 
naar evenredigheid grooter, dan bij de overige dieren dier familie, en in vorm meer met die der 
Paradoxuri, dan der Yiverrae en Herpestes overeenkomende. — Hetzelfde geldt ook van de laatste kies 
der onderkaak. Haar omtrek is, even als die der laatste kies van de bovenkaak, met een langwerpig 
rond te vergelijken, welks groote doorsnede echter met de lengte-as der kaak te zamenvalt, terwijl de 
grootste doorsnede van de laatste kies der bovenkaak, in de rigting van de breedte-as der kaken gelegen is. 
Deze laatste kies der onderkaak is, zoowel aan den binnen- als aan den buitenrand, met drie knobbeltjes 
voorzien en in het midden uitgehooid. — De daarop volgende vijfde kies der onderkaak stemt in vorm 
met de laatste overeen, maar is een derde grooter en meer langwerpig. In gedaante het meest met die 
der Paradoxuri overeenkomende, is zij kleiner, dan bij deze dieren, en met sterkere knobbeltjes voorzien, 
die echter veel minder ontwikkeld en stomper zijn, dan bij de overige dieren dezer familie. Aan den 
voorsten rand van deze kies ziet men eenen grooteren knobbel, en aan den achterrand drie of vier zeer 
kleine knobbeltjes. Aan de vier hoeken bevindt zieh op ieder’ wederom een knobbel, welke aan de zijden 
door twee of drie kleine knobbeltjes van elkander gescheiden zijn. In het midden is de kroon dezer kies 
uitgehooid. — De vierde kies der onderkaak is meer verscheurend, dan bij de Paradoxuri, en nadert in 
dit opzigt tot die der Herpestes en Viverrae. Zij is zijdelings sterk te zamengedrukt en in de rigting 
van voren naar achteren zeer lang. Hare langste punt is snijdend , ligt op de voorste helft des tands 
en wordt van voren door één’, van achteren door twee tamelijk puntige knobbels gevolgd. Aan den 
binnenrand, tegenover de beide achterste knobbels, bespeurt men drie of vier zeer kleine knobbeltjes, 
van welke het voorste ’t grootste is. 
De schedel heeft, met betrekking tot zijne gedaante in het algemeen, de meeste overeenkomst met 
dien van Yiverra, en nog meer met dien van Paradoxurus. Door zijne meer langw'erpige strekking is 
hij echter lager en smaller, dan bij deze dieren. Het voorste, den snuit of het gezigt vormende gedeelte, 
is langer j de neusbeenderen zijn insgelijks langer j de jukbogen zijn van voren breeder, maar minder 
S-vormig gebogen, en de jukbogenuitsteeksels van het voorhoofdsbeen zijn slechts door eene zeer flaauwe 
verhevenheid aangetoond. Het foramen infra-orhitale eindelijk is veel grooter, ten gevolge der 
aanzienlijker grootte van de zenuwen en vaten, welke naar den, met ongemeen lange borstels voor- 
zienen snuit leiden. 
Het geraamte van den Potamophilus vertoont de volgende wijzigingen. De halswervels zijn veel 
krachtiger, dan bij Yiverra, en zelfs nog krachtiger, dan bij Paradoxurus. Bij beide laatstgenoemde 
geslachten zijn, even als bij Herpestes, dertien paar ribben en zeven lendewervels aanwezig; bij 
Potamophilus daarentegen veertien paar ribben, w^aaronder negen ware, en slechts zes lendewervels. Het 
borstbeen bestaat uit negen stukken. Het bekken is, vooral naar onderen en achteren, minder ruim. 
Mammalia. 30 
