126 
Nader beschouwd, bezit de kleurverdeeling dezer soort de volgende eigenaardigheden. De grond- 
kleur is een vaal geelachtig bruin, met geelachtig witte spikkels. Deze spikkels worden te weeg gebragt, 
doordien de haren aan den wortel geelachtig bruin, hunne punten daarentegen geelachtig wit zijn. 
Op de pooten wordt het hair aan den wortel donkerder, en de lichte punten op de voeten verdwijnen 
allengs geheel en al. Deze heldere grondkleur is op de bovendeden door donkerbruine strepen afgezet, 
welker verdeeling ih maniere als volgt, gewijzigd is: de bovenlippen zijn, behalve de randen, zwart- 
bruin, welke kleur zich, langs de zijden van den snuit, als eene streep, tot aan het oog verlengt en 
hetzelve als een zoom omgeeft. Eene vrij smalle bruine streep loopt van boven langs de geheele middel- 
lijn van den kop en wordt naar achteren allengs smaller en flaauwer, zoodat zij zich op het achterhoofd 
in de gedaante eener lijn vertoont. Eene tamelijk breede bruine streep begint aan weêrszijden van den 
nek en loopt, langs de bovenzijden van den hals tot op de schouders, waar zij zich uitbreidt en op 
eenen bruinen dwarsband stoot, die achter de schouders, langs de zijden van het ligchaam neêrdaalt. 
Langs den rug bevinden zich zes, niet zeer breede, bruine d warsbanden, welke zich, soms in twee 
punten uitloopende, ter zijde van den romp verliezen. De voorste dezer dwarsbanden is eenigzins 
onduidelijk en vereenigt zich met de lange, achter de schouders afdalende dwarsstreep; de achterste 
is korter, maar breeder, dan de vorige: hij neemt in het midden eene lichte vlek op, en reikt tot op den 
wortel des staarts. Deze dwarsband wordt op den staart, door eenige kleine, onregelmatige, flaauwe 
dwarsbanden opgevolgd, welke zich weldra met de bruine kleur vereenigen, die de grootste laatste 
helft van den staart inneemt. De ooren zijn aan de achterzijde bij den wortel bruin, en van daar 
tot boven de oogen verlengt zich eene flaauwe, bruine streep. Aan de onderdeden van den romp en 
den kop neemt de grondkleur een’ eentoonigen, witachtig gelen tint aan. 
Het door ons beschreven voorwerp is een mannetje van 0”,835 lengte, waarvan 0“,315 voor den 
staart afgaan. De ooren zijn 0™,030 lang. 
Tot gemakkelijker overzigt willen wij hier de hoofdkenmerken van Viv. Boiei kortbondiglijk herhalen. 
In aanzien en grootte het meest met Viverra fossa overeenstemmende. Staart, van de lengte des 
romps, zonder den hals, middelmatig behaird. Ooren, een weinig meer dan een vierde van de lengte 
des kops, weinig behaird. Oogen, grooter dan gewoonlijk. Naakte neus, zich van boven tot achter 
de neusgaten uitstrekkende. De binnenste teen verder naar voren liggende, dan gewoonlijk, en op den 
grond steunende. De teenen van onderen aan de punt, met eenen naakten bal voorzien j de achterste 
leden derzelve van onderen behaird. De groote bal der zolen naar achteren verlengd, aan de achter- 
pooten in de gedaante van eenen driehoek, aan de voorpooten in de gedaante van eenen vierhoek. 
Gebit, nog minder verscheurende, dan bij Viv. civetta; ware kiezen meer ineengedrongen; de eerste 
ware kies der onderkaak kleiner, dan gewoonlijk; de valsche kiezen der onderkaak van buiten naar binnen 
te zamengedrukt; de derde en voornamelijk de vierde der bovenkaak, aan de binnenzijde bij den wortel, 
met eene hak voorzien. Hoofdkleur, vaal geelachtig bruin; de haren met witte punten. Middellijn 
des kops van boven, als ook eene streep rondom het oog en van daar langs de zijden des snuits, tot op 
de bovenlip loopende, donkerbruin. Twee donkerbruine strepen overlangs aan de achterzijde van 
