131 
Dit geslacht bevat twee soorten, beide van Nieuw-Guinea afkomstig, te weten: 
1. ) Bew»koi.a«iis eb5sii«es. Staart, naar de punt gelijkmatig dunner toeloopende. Ooren, 
met lange haren voorzien. Haren van den kop en de onderdeden veel korter en zachter, dan die der 
overige deden. Kleur glanzend bruinachtig zwart. Kop en onderdeden geel-bruin. 
2. ) ©EiïMKoiiAeiJS KsirsTEs. Staart, een weinig langer dan bij de voorgaande, overal van gelijke 
dikte. Ooren middelmatig behaird. Haren der kruin naar voren gerigt en met de overige van den 
kop, door eene halve-maanvorraige lijn, welke aan den wortel der ooren haren oorsprong neemt, begrensd. 
Hair bruin-zwart met gedachtige punten, die op den staart, de poolen en de onderdeden den boven- 
toon nemen. 
Zie hier eene meer uitvoerige beschrijving dezer dieren. 
DORCOPSIS BRUNII. 
PI. XXI; PI. XXII, fig. 3; PI. XXIII, fig. 7 en 8, en PI, XXIV. fig. 7, 8, 9; 
overal onder den naam van Hypsiprymnus Brunii. 
De beschrijving en afbeelding, welke C. de Bruyn (*) van een’ Kengoeroe, onder den onbepaalden 
naam van Filander, gegeven heeft, zijn de eerste, welke wij van dezen diervorm bezitten. De 
Bruyn zag het door hem beschreven dier in den tuin te Weltevreden, op Java, met konijnen in onbe- 
lemmerde vrijheid rondloopen. De korte beschrijving, welke hij van hetzelve geeft, luidt als volgt: 
)) Hunne achterste poolen zijn lang, en de voorste kort. Van groote en koleur zijnze als een goede haes. 
))De kop heeft veel van eenen vos. De staart is spits. Onder aan den buik, die witachtig van koleur 
)) is, hebbenze eene opening als eenen zak, daar het jong, als het vrij groot geworden is, in en uit gaat. 
)) Deze jongen zitten ook dikwijls daar zoodanig in, dat ze het hooft en ten dele den hals daer buiten 
)) steken, gelijk ik dikwijls gezien heb. Als de moer loopt, trekkenze den kop meest binnen, dewijl zij 
))in ’tloopen zich moet op en nederwerpen, omdat gelijk gezégd is, de voorste poolen kort, de achterste 
))lang zijn.” Valentyn beschreef vervolgens, onder dienzelfden naam, eene soort van Kengoeroe, in 
zijn groot werk over Indië (IlI**® Deel, 1726, bl. 275), en verwijst zijne lezers naar de door de Bruyn 
gegevene afbeelding. Hij zegt, dat het op de Aroe-eilanden en ook op Solor (hetwelk echter ongetwij- 
feld op eene dwaling berust) aangetroffen , van daar soms levend naar Amboina gebragt wordt, en 
gemakkelijk te temmen is. Zijne beschrijving, ofschoon tamelijk uitvoerig, behelst niets dan zulke 
kenmerken, welke op alle Kengoeroe’s van toepassing zijn. Hij geeft op, dat het door de bewoners der 
Aroe-eilanden Aijir wordt genaamd, door de Amboinezen Koesoe-aroe, omdat het iets van den 
Koeskoes (Phalangista) heeft (namelijk het wijfje eenen buidel of zak onder den buik) en dat het bij de 
C^) Reizen over Moskovië door Persië en Indië. Amsterdam 1714, bl. 374, PI. 213. 
