132 
Maleijers onder den naam van Pelandok (*) aroe bekend staat. Volgens Lesson (-f) heet hetzelve 
(of eene naauw daaraan verwante soort) bij de inboorlingen aan de noord-oostkust van Nieuw-Guinea , 
Podin en, volgens Quoy en Gaimard, Kopenn; terwijl de door ons afgebeelde D. Brunii, bij de 
Papoea’s, in het distrikt Lobo, aan de westkust van Nieuw-Guinea, den naam van Fanei draagt. 
Linnaeus, die evenmin als zijne tijdgenooten aeht sloeg op de besehrijvingen van de Bruyn en 
Valentyn, nam ook de door deze reizigers beschrevene Kengoeroe’s in zijn Systema naturae niet op. 
Het was dien te gevolge, dat Cook en zijne reisgenooten, toen zij, in 1770, den eersten Kengoeroe op 
Nieuw-Holland schoten, deze dieren als geheel eigenaardige wezens beschreven, die naar geen der 
overige bekende dieren geleken, en dat men in Europa in de verwondering der reizigers over deze 
merkwaardige dieren deelde, zonder er op te letten, dat een derzelve reeds meer dan eene halve eeuw 
vroeger was beschreven en afgebeeld gew'orden. Eerst toen Schreber {§) de beschrijving en afbeelding 
van de Bruyn gekopieerd (J en het door hem beschreven dier, onder den naam van Didelphis Brunii 
voorgesteld had, vestigde zich de aandacht op hetzelve, en werd het weldra, als eene eigene soort, 
door Gmelin en al de volgende schrijvers opgenomen, zonder dat ooit iemand hunner dat dier in de 
natuur gezien had. Quoy en Gaimard bragten eindelijk eenen jongen Kengoeroe, van de noordkust 
van Nieuw-Guinea, uit de omstreken van de haven Dorey, mede, welken zij voor eenerlei met de door 
de Bruyn en Valentyn beschrevene soort hielden, en ook onder den naam van Kanguroo d’Aroé, 
afgebeeld en zeer oppervlakkig beschreven hebben (-[-}, zonder van het tandenstelsel of den schedelvorm 
het minste gewag te maken. 
Het door ons, ter westkust van Nieuw-Guinea ontdekte dier, schijnt met het door Quoy en Gaimard 
medegebragte, zeer jonge voorwerp, volmaakt over een te stemmen, en wij hebben derhalve gemeend, 
aan dit dier eenen soortsnaam te moeten laten, welke reeds sedert zulk een’ geruimen tijd in de 
leerstelsels heeft plaats gevonden j ofschoon men niet met volkomen zekerheid kan bepalen, of de 
voorwerpen, door de Bruyn en Valentyn beschreven, wezentlijk tot dezelfde soort behooren, welke 
door de Heeren Quoy en Gaimard en ook door ons van Nieuw-Guinea is medegebragt. Wij hebben 
reeds gezegd, dat de beschrijvingen van de beide voornoemde oude Nederlandsche reizigers zoo onvol- 
ledig zijn, dat het niet eens mogelijk is, met uitsluiting der boom-kengoeroe’s van Nieuw-Guinea 
(Dendrolagus), de onderafdeeling, veel minder de soort, tot welke hunne Kengoeroe’s behooren, te 
bepalen. Het is intusschen meer waarschijnlijk, dat de Bruyn een dier uit onze bezittingen voor zich 
heeft gehad, dan een van Nieuw-Holland, aangezien de togten, in de zeventiende eeuw, door onze 
landgenooten naar Nieuw-Holland ondernomen, eeniglijk ontdekkingsreizen waren, gedurende welke 
(^) Deze naam schijnt zijne toepassing op dit buideldier verschuldigd te zijn aan de oppervlakkige gelijkenis van 
hetzelve met een muskusdier (Moschus), hetwelk in de Maleische geschriften gemeenlijk onder den naam van 
Palandokh (jaaIS) voorkomt, gelijk dan ook de Moschus Napu door de Banjerezen en Dajakkers ter zuidkust van 
Borneo Palandoek wordt genaamd. 
(-j-) Voyage de la Coquille, Zool. p. 126. 
(§) Saugthiere III, p. 551, T. 153. 
(^) Laatstgenoemde is naar de beschrijving van de Bruyn gekleurd. 
(-I-) Voyage de 1’Astrolabe, Zool. I, p- 116, PI. 20. 
