137 
Lengte 
)) 
)) 
)) 
)) 
)) 
der drie beenderen van den middelsten teen der voorpooten (zonder het nagellid) . . . 0“,039. 
van het bekken 0“,182. 
der ossa marsupialia 0“,055. 
van het dijbeen 0“,175. 
der tibia 0“,228. 
)) drie beenderen van den Jangsten (derden) teen der achterpooten (zonder het nagellid) 0™,103. 
De schedel van Dorcopsis wijkt, zoo als wij reeds aangemerkt hebben, van dien der overige Ken- 
goeroe’s daardoor af, dat hij naar evenredigheid veel langer, lager, smaller en in alle deelen veel tee- 
derder is. Hij nadert in dit opzigt tot den schedel der eigenlijke Hypsiprymni (H. myosurus). Het 
zijn vooral de jukbogen en de onderkaak, welke veel zwakker en smaller zijn, dan bij de overige Ken- 
goeroe’s, met uitzondering van Hypsiprymnus myosurus. De snuit is langer, dan bij Dendrolagus, 
en even lang als bij de eigenlijke Kengoeroe’sj maar de kiezen staan niet zoo ver naar achteren als bij 
dezen, waardoor de schedel van Dorcopsis wederom tot dien van Hypsiprymnus myosurus nadert. Het 
foramen infra-orbitale, hetwelk reeds bij Dendrolagus en Hypsiprymnus verder naar voren ligt, dan 
bij de eigenlijke Kengoeroe’s, is bij Dorcopsis nog meer naar voren geplaatst, en bevindt zich bijkans 
op het midden van de maxilla superior. De tusschenkaaksbeenderen, bijkans even kort als bij Den- 
drolagus, zijn korter, dan bij al de overige Kengoeroe’s. De neusbeenderen zijn zeer smal, lang 
en bijkans overal van gelijke breedte, of somtijds in het midden een weinig smaller, dan aan hunne 
beide uiteinden. 
De tanden komen, wat het getal en de gedaante in het algemeen betreft, met die der overige 
Kengoeroe’s met hoektanden overeen, maar men treft eenige afwijkingen aan in hunne onderlinge 
grootte. De drie schedels, welke wij bezitten, zijn van oude voorwerpen, en derhalve met blijvende 
tanden voorzien. De vier achterste kiezen hebben volmaakt dezelfde grootte en gedaante als gewoonlijk j 
maar de voorste wijkt daardoor van den gewonen regel af, dat zij in de rigting van voren naar achteren 
veel langer is, dan gewoonlijk, en in dit opzigt zelfs nog de voorste kies van Hypsiprymnus en Het- 
tongia overtreft. Bij de meeste Kengoeroe’s namelijk, is deze eerste blijvende kies slechts weinig langer, 
dan de daarop volgende kiezen j bij Halm. rufiventer, waar een zeer kleine hoektand aanwezig is, 
schijnt deze eerste kies naar evenredigheid reeds grooter te zijn, dan gewwnlijk. Bij Dendrolagus is 
zij bijkans eens zoo lang, als de volgende kies. Nog langer, naar evenredigheid, is zij bij Bettongia 
en Hypsiprymnus; en bij Dorcopsis staat hare lengte tot die der volgende kies als twee-en-een-half tot 
een. ^ij is bij deze soort, aan den buiten- en binnenkant ook sterker, dan gewoonlijk gegroefd. De 
hoektanden zijn bij Doreopsis naar evenredigheid zoo klein als bij Dendrolagus, en derhalve kleiner, 
dan bij de overige Kengoeroe’s met hoektanden (Hypsiprymnus, Bettongia). De snijtanden der boven- 
kaak zijn alle veel kleiner, dan bij alle overige Kengoeroe’s; en de twee paar buitenste zijn, even als 
bij Dendrolagus, wederom de helft kleiner, dan het middelste paar. Deze onderlinge verhouding van de 
snijtanden der bovenkaak merkt men ook bij Hypsiprymnus en Bettongia op; maar bij Halm. rufiventer, 
wiens schedel insgelijks met eenen kleinen hoektand is voorzien, zijn, even als bij de overige eigenlijke 
Kengoeroe’s, de buitenste snijtanden der bovenkaak bijkans van dezelfde grootte als de middelste. De 
Mammaua. 35 
