139 
Kengoéroe’s; terwijl de achterpooten zelve, of eigenlijk de scheenen en de voeten, naar evenredigheid 
veel korter zijn, dan bij al de andere. Voegt men hierbij, dat de nagels veel sterker dan gewoonlijk 
gekromd en die der voorpooten tevens veel grooter, dan bij de overige Kengoeroe’s zijn, dat de 
staart sterker en overal gelijkmatig behaird, en derhalve minder bestemd is, het dier bij het zitten 
en springen te ondersteunen, dan wel hetzelve bij het klauteren in evenwigt te houden, dan heeft 
men de voornaamste wijzigingen, welke de vormen der boom-kengoeroe’s, vergeleken met die der op 
den grond levende soorten, aanbieden. 
Er zijn echter nog andere, niet onbelangrijke kenmerken, waardoor zich de boom-kengoeroe’s van 
de overige onderscheiden. Hun hair namelijk is langer en stuggerj hun snuit korter en dikker, de 
staart langer; de ooren zijn kleiner dan gewoonlijk, en hunne kleur eindelijk draagt er toe bij, dezen 
dieren een geheel eigenaardig aanzien te geven. 
Het tandenstelsel daarentegen wijkt, zoo als wij in het vervolg zullen aantoonen, in het algemeen 
niet van dat der overige Kengoeroe’s met hoektanden af; ook het geraamte stemt in de hoofdzaak met 
dat der overige Kengoeroe’s overeen. 
De vergelijking van het geraamte der boom-kengoeroe’s, Dendrolagus, met dat der eigenlijke Ken- 
goeroe’s, Halmaturus giganteus, Bennetii en ualabatus, mitsgaders met dat van Dorcopsis Brunii, 
levert de volgende uitkomsten op. 
Het getal der beenderen, met uitzondering der staartwervels, hun vorm in het algemeen en hunne 
onderlinge verbinding stemmen bij al de door ons onderzochte Kengoeroe’s (Halmaturus, Dorcopsis, Den- 
drolagus) overeen. Er zijn namelijk bij allen 7 halswervels, 13 rugwervels, 6 lendenwervels en 13 paar 
ribben aanwezig. Het borstbeen bestaat bij allen uit zes stukken. De zesde, zevende en achtste rib 
stooten met hare kraakbeenen aan het kraakbeen, hetwelk het vijfde en zesde stuk van het borstbeen 
verbindt: er zijn derhalve 8 ware en 5 valsche ribben aanwezig. Het heiligbeen wordt bij al deze 
dieren door twee wervels gevormd, en dit is ook het geval bij Dendrol. ursinus; maar bij Dendrol. 
inustus stooten de dwars-uitsteeksels des eersten staartwervels aan die des tweeden heiligbeen wervels, 
en zijn daarenboven door middel van kraakbeen, met het bekken zelf verbonden. De lendenwervels 
hebben, bij Dendrolagus, kleinere dwars-uitsteeksels, en de doorn-uitsteeksels der achterste wervels 
zijn grooter, dan die der voorste, waarvan het omgekeerde het geval is bij Dorcopsis en bij de eigenlijke 
Kengoeroe’s. De voorste staartwervels zijn meer ineengedrongen, de achterste meer in de lengte 
gestrekt, dan bij Halmaturus en Dorcopsis. Alle beenderen der voorste ledematen zijn naar evenredig- 
heid langer en krachtiger, dan bij Halmaturus, en overtreffen in dit opzigt ook die van Dorcopsis. Het 
bekken is krachtiger, dan bij Halmaturus en Dorcopsis; maar de ossa marsupialia zijn naar evenredig- 
heid even groot als bij Halmaturus, en derhalve grooter dan bij Dorcopsis. Het dijbeen staat omstreeks 
in dezelfde verhouding tot de overige deelen als bij Halmaturus en Dorcopsis. Het scheenbeen en de 
beenderen van den achtervoet zijn buitengewoon kort. Het scheenbeen vooral, hetwelk bij Halmaturus 
bijkans een derde, bij Dorcopsis omstreeks een vierde langer is, dan het dijbeen, is bij Dendrolagus 
