140 
van gelijke lengte met hetzelve. Het kuitbeen sluit bij de boom-kengoeroe’s, niet zoo als bij de gewone 
Kengoeroe’s en Dorcopsis, op de grootste onderhelft van zijne lengte, aan het scheenbeen; het stoot 
bij Dendr. inustus slechts tegen de kleinere onderhelft van het scheenbeen, en bij Dendr. ursinus zijn 
deze twee beenderen, behalve hunne beide einden, langs hunne geheele uitgestrektheid, van elkander 
verwijderd. Het hielbeen [calcaneus) is de helft korter, dan bij Dorcopsis en de eigenlijke Kengoeroe’s. 
De kortheid van den achtervoet wordt eindelijk ook nog door de kortheid van de beenderen der teenen 
bepaald; bij de eigenlijke Kengoeroe’s namelijk is de langste, derde teen omstreeks even lang of lan- 
ger, dan het dijbeen; terwijl die teen bij Dendrolagus, even als bij Dorcopsis, een vierde korter is, 
dan het dijbeen. 
De schedel heeft, ten opzigte van den vorm in het algemeen, veel meer overeenkomst met dien 
der eigenlijke Kengoeroe’s of Kengoeroe’s zonder hoektanden, dan met dien der overige Kengoeroe’s 
met hoektanden: Dorcopsis, Hypsiprymnus, Bettongia. Het voornaamste onderscheid tusschen de 
schedels van Dendrolagus en Halmaturus bestaat daarin, dat bij dien van het eerste geslacht, het voorste 
of dat gedeelte, hetwelk den snuit vormt, korter en dikker is, en naar voren minder smal toeloopt, 
en dat het gedeelte der tusschenkaaksbeenderen, in hetwelk de snijtanden bevestigd zijn, minder 
naar voren verlengd is. Door dezen korten en stompen snuit wijken de boom-kengoeroe’s van alle 
overige Kengoeroe’s af. 
Het tandenstelsel dezer dieren biedt slechts eenige wijzigingen ten opzigte van den vorm en de onder- 
linge grootte der tanden aan. Het getal der tanden stemt volmaakt met dat der overige Kengoeroe’s 
met hoektanden (Dorcopsis, Bettongia, Hypsiprymnus) overeen: er zijn namelijk ^ snijtanden, 
hoektanden en kiezen aanwezig. De vorm der kiezen en harer kroonen is volmaakt dezelfde als 
bij de overige Kengoeroe’s. Even als bij deze, worden de twee voorste kiezen eerst bij het door- 
breken van de achterste kies vernieuwd en hare plaats door eene grootere kies vervangen. Door 
deze inrigting blijft het getal der kiezen, voor en na het uitkomen van de achterste kies, gelijk. De 
voorste melkkies is, als gewoonlijk, bijkans niet grooter, dan de daarop volgende kiezen; maar de 
nieuwe, blijvende kies, welke de plaats van de eerste en de tweede vervangt, is bijkans eens zoo 
groot, als de volgende kiezen. De hoektanden (*) zijn, even als bij Dorcopsis, naar evenredigheid 
kleiner, dan bij de Nieuw-Hollandsche Kengoeroe’s met hoektanden (Hypsiprymnus, Bettongia). Het- 
zelfde heeft plaats met de verhouding der vier buitenste snijtanden der bovenkaak tot de beide mid- 
delste, welke bij Dendrolagus naar evenredigheid een weinig kleiner zijn, dan bij de Kengoeroe’s van 
Nieuw-Holland. Ook de snijtanden der onderkaak zijn naar evenredigheid smaller, dan bij laatst- 
genoemde Kengoeroe’s. 
C'^) De groef, welke de Heer Owen (Proceed. of the Zool. Soc. 1839. p. 16) aan de buitenzijde van den 
hoektand, bij een’ onzer schedels van Dendrolagus ursinus heeft opgemerkt, bevindt zich noch aan den schedel van 
D. inustus, noch aan de drie overige schedels van D. ursinus. Wij meenen om deze redenen, dit verschijnsel als 
toevallig te moeten beschouwen. 
