155 
huid doorschijnt, maar die aan den wortel der teenen digter staan en zich tot op de helft van den voor- 
poot voortzetten, waar de eigenlijke digte hairbekleeding eerst begint. 
De achterpooten zijn langer dan de voorpooten, en de achtervoeten bijkans eens zoo lang als die 
van voren. De teenen der achtervoeten zijn insgelijks een weinig langer en krachtiger j hunne 
onderlinge verhouding is voor het overige dezelfde als die der voorvoeten. Zij zijn ook allen van 
boven aan de zijden met enkele donkerbruine haren bedekt, welke, naar achteren allengs digter wor- 
dende, den geheelen hak en het onderste derdedeel der scheenen bekleeden, tot dat zij plotseling 
voor de langere, geringde haren, welke zich van het ligchaam tot op twee derden der scheenen 
uitstrekken, plaats maken. De onderzijde der teenen biedt hetzelfde maaksel aan als die der voor- 
pooten, maar de enkele bal der zool, welke achter de ballen van den buitensten en binnensten teen 
staat, ligt een weinig verder naar achteren, is kleiner en vertoont zich in de gedaante van eenen, 
naar voren gerigten of liggenden, langwerpigen, harden knobbel met eene afgeronde punt. Het 
overige gedeelte der ondervlakte van den voet, achter voornoemden knobbel gelegen, is met fijne 
hairtjes bekleed, die van weêrszijden naar binnen loopen en elkaar met hunne punten op het midden 
der zool ontmoeten. 
De teenen zijn alle met nagels voorzien, welke aan de middelteenen grooter zijn, dan aan den bin- 
nensten en buitensten, en zieh aan de achtervoeten in het algemeen een weinig krachtiger vertonnen, 
dan aan de voorvoeten. De grootte der nagels is geëvenredigd aan die van het diertje; zij zijn 
sterk zijdelings tezamengedrukt, van boven eenigzins gewelfd, aan den achterkant hoog en aan het 
voorste derde gedeelte in eene scherpe, neêrwaarts gebogene punt uitloopende; van onderen zijn zij 
vrij diep uitgehooid. 
De geheele bovenlip is met vele lange, stijve, zwarte snorharen bezet (sommige hebben de lengte 
van 0“,026), en men ziet ook enkele diergelijke haren aan de onderkaak, de wangen en boven het oog. 
Met uitzondering van den neus, de ooren, den staart, de voor- en achtervoeten, en van het beneden- 
gedeelte der ledematen, zijn alle overige deelen van het dier digt met haren bekleed. Deze haren, 
welke van middelmatige lengte, op de onderdeelen echter korter en doorgaans tamelijk zacht 
zijn op het gevoel, zijn met eenigzins langere, stuggere haren vermengd, welke voornamelijk op de 
bovendeelen sterk ontwikkeld zijn, daar eene zwarte kleur aannemen en zich, wanneer men tegen de 
punten van het hair instrijkt, als fijne en tevens zachte stekels kennen doen. De hoofdkleur van het 
dier is een geelachtig bruin, hetwelk op de bovendeelen van het ligchaam met eenen zwart-bruinen tint 
geschakeerd is. Deze schakering ontstaat hoofdzakelijk door dat alle haren eigenlijk zwartachtig, maar 
met geel-bruine punten voorzien zijn, terwijl de meer stevige en langere zwarte haren tusschen de 
overige, overal gelijkmatig op de bovendeelen verdeeld staan. 
De schedel, ofschoon door zijne algemeene gedaante, dien der Hylogaleae herinnerende, wijkt echter 
in onderscheidene bijzonderheden daarvan aanmerkelijk af. Hij is lager, smaller en van achteren minder 
gewelfd; de neusbeenderen loopen naar voren smaller toe; de oogholten zijn van achteren niet door 
