162 
Zeer oude voorwerpen bereiken eene lengte van 0“,47, waarvan de staart 0"\24 en het overige 
ligchaam 0™,23. Bij sommige voorwerpen is de staart naar evenredigheid korter, hetgeen misschien, 
gedeeltelijk, aan de meerdere of mindere ontwikkeling der haren is toe te schrijven. De staart is langs de 
geheele onderzijde van zeer korte haren voorzien, terwijl die van het overige gedeelte en voornamelijk 
der zijden zeer lang en zijwaarts gerigt zijn, hetwelk hem sterk tweerijig maakt, zoo als zulks bij 
vele eekhorens wordt opgemerkt. De kop is van achteren, tot aan de oogen, tamelijk breedj de snuit, 
die een- en een halfmaal langer is, dan het overige van den kop, loopt van de oogen tot op zijne helft 
zeer smal toe, en verlengt zich vervolgens in eene smalle punt. De neus vormt van voren eene schuins 
naar onderen en achteren loopende vlakte, zich van achteren, in de gedaante van eenen spitsen hoek, op 
het midden van den snuit verlengende. De neusgaten zijn langwerpig, in eene eenigzins schuinsche 
rigting ter zijden van den neus liggende, welke meest roetachtig bruin van kleur is. Het oog is tamelijk 
groot en heeft eene bruine iris. De bovenlip is langs baren benedenrand een weinig uitgehooid en 
heeft eenen vleeschkleurigen tint. De ooren zijn van middelmatige grootte, afgerond, en in het leven 
bruinachtig vleeschkleurig. De drie middelste teenen der voorvoeten zijn bijkans van gelijke lengtej de 
twee overige zijn de helft korter en voornamelijk de binnenste verder naar achteren vastzittende, dan de 
drie middelste. Aan de achtervoeten heeft dezelfde onderlinge verhouding plaats als aan de voorvoeten, 
maar de binnenste teen ligt hier meer naar achteren, terwijl de buitenste meer naar voren geplaatst en, 
naar evenredigheid, langer is, zoodat de punt van zijnen nagel tot aan den wortel van dien des vierden 
teens reikt. De nagels zijn alle tamelijk sterk gebogen en spits, maar die der achtervoeten zijn korter en 
aan den wortel hooger, dan die der voorvoeten, welke dus langer en minder hoog aan den wortel zijn. 
De haren zijn over het geheel eenigzins stug en op den rug, inzonderheid naar achteren toe, als ook 
aan de buitenzijde der pooten, grootendeels in vrij lange, glanzende punten uitloopende. De haren van 
den staart zijn meer of min wolachtig. Aan de zijden van den snuit zijn de haren naar boven en aan 
de onderkaak naar voren gerigt, terwojl die van den nek en der zijden van den hals meestal onregelmatig 
of bundelsgewijze verdeeld zijn en op het midden van den nek somtijds van weêrszijden tegen elkander 
loopen en in de lengte eene soort van kam vormen. 
De hoofdkleur van dit dier is een fraai donker rood-bruin , hetwelk op de onderdeden en ook aan de 
onderzijde des staarts lichter en zuiverder is, dan op de overige deden, en aan de onderzijde van den 
hals meestal in het roestkleurige overgaat. De kop, de nek, de zijden en het achtergedeelte van den 
hals tot op de helft van den rug, zijn bruin-geel en door de zwarte punten der haren fijn zwart ge- 
schakeerd, welke laatste kleur langs de middellijn van den romp eene streep in de lengte vormt. Eene 
bruin-gele streep verlengt zich van den hals tot op de zijden der schouders. De achterste helft van den 
rug is veel donkerder, dan de overige deelen, en gewoonlijk van eene bruin-zwarte kleur. De zolen 
en nagels zijn geel-bruinj de laatsten hebben lichtere punten. 
De schedel wijkt van dien der overige soorten, voornamelijk door zijnen langen en spitsen snuit, af. 
Het is uit dien hoofde, dat bij deze soort de neus- en de tusschenkaaksbeenderen langer zijn, dan ge- 
W'oonlijk, en dat er ook tusschen den hoek- en buitensten snijtand eene veel grootere tusschenruimte 
