163 
Ijestaat, clan bij eenige andere soort gevonden wordt. Voor het overige biedt de vorm van den sehedel, 
noch die der tanden eenig onderscheid aan. 
Deze soort is tot heden slechts op Sumatra en Borneo gevonden. Wij bezitten van die beide eilanden 
een groot aantal voorwerpen, aan welke wij echter geen standvastig onderscheid kunnen opmerken. 
Het komt ons daarom voor, dat de Heer A. Wagner de voorwerpen van Borneo ten onregte als eene 
bijzondere soort (*) w'il beschouwd hebben, te meer, daar het voorwerp, op hetwelk hij deze onder- 
scheiding grondt, uit onze eigene verzameling afkomstig is, en in geenen deele van de talrijke overige 
voorwerpen, door ons van deze soort op Borneo en Sumatra verzameld, afwijkt. 
Door de Maleijers der omstreken van Padang op Sumatra, is ons voor deze soort de naam van 
Toepei poewar {-\), en in de binnenlanden aldaar, in het landschap Menangkarbau, die van Mantoea 
opgegeven geworden. De Dajakkers, in het zuidelijke gedeelte van Borneo, noemen haar Toeroeng. — 
Men vindt deze soort over het geheel veel menigvuldiger in het gebergte, dan in de lage, vlakke stre- 
ken, waar zij op sommige plaatsen volstrekt niet door ons is aangetroffen. In het hooge en sombere 
bosch, aan de zuidzijde van den berg Singalang op Sumatra, was zij op eene hoogte van tusschen de 
1000 en 2000 voet boven het zeevlak, zeer gemeen j slechts zelden daarentegen ontmoetten wij haar 
in de lage voorbergen langs het zeestrand bezuiden Padang. Op Borneo namen wij haar intusschen 
hier en daar, ook in de groote, vlakke bosschen waarj doch scheen zij in de bergachtige Lawut-landen 
meer algemeen verspreid te zijn. — Men ziet dit diertje bijna altoos op of digt nabij den grond j vooral 
vaak op oude, omgevallene boomstammen, waar het, in het mos en in de scheuren der dorre schors, 
naar voedsel zoekt. Gelijk ons de inlanders verzekerden, is hetzelve vooral verlekkerd op de sap- 
rijke en aromatieke vruchten van de onderscheidene, daar groeijende Eletteria-soorten j w'aarom het 
van de Maleijers den opgegeven bijnaam verkreeg. Buitendien eet het ook gaarne vijgen en andere 
vruchten, wanneer deze rijp van de hoornen afvallen of aan heesters en struiken groeijen, in welke men 
het somtijds ziet rondklauteren, terwijl het zich daarentegen nimmer in zeer hooge kruinen vertoont. 
Zijne geaardheid is voor het overige, bij weinig schuwheid, wakker en zijne bewegingen zijn vaak 
potsierlijk j wanneer het onverhoeds eenen mensch in zijne nabijheid gewaar wordt, neemt het in eenigzins 
huppelende sprongen, langs den grond of over eenen neêrliggenden boomstam, zeer behendig de vlugt, 
tusschenbeide eensklaps stil houdende, met den, in schuinsche rigting opgeheven staart trillend wippen- 
de, en nu en dan eenige smakkende geluiden uitstootende. In het algemeen heeft het in zijne manieren 
veel overeenkomst met Sciurus insignis of den Toepei tanah der Maleijers op Sumatra (zie boven bl. 100). 
II. HYLOGALEA FERRUGINEA. 
Tab. 26 , fig. 3 5 Tab. 27 , fig. 7 tot 10. 
Tupaia ferruginea, Raflfles, Linn. Trans. XIII. p. 256. — Uitvoerig beschreven door Horsfield, 
Zool. Res. — Onder den naam van Press vrij goed afgebeeld in Frédér. Cuvier’s Mammifères, T, II. 
6 ^) Cladobates speciosus, A. Wagner in Schreber’s Saugetbiere, Suppl. Abth. Raubth. p. 43. 
(■f) Poeivar (^!y) is in het Maleisch de algemeene naam voor onderscheidene Scitamineae. 
