165 
de korte nagels der voorpooten en den, van aehteren door eene regte lijn begrensden neus, stemt dit 
voorwerp volmaakt met H. ferruginea overeen; maar het nadert tot H. tana door zijn’ kortoren, broe- 
den en sterk tweerijigen staart, door diens donker rood-bruine kleur en die der bovendeelen in het 
algemeen; maar de nek en de bovensehouders zijn noeh geel-grijs, noeli met eene zwarte streep voor- 
zien. Dit voorwerp, een mannetje, is van middelbaren leeftijd en heeft 0“,32 geheele lengte, waar- 
van de staart 0“,145 beslaat. De schedel, en derhalve ook de vorm van den kop, stemt met dien 
van H. ferruginea overeen. 
Dij zeer oude voorwerpen van Hjl. ferruginea meet het ligchaam, van den neus tot aan den wortel 
des staarts, 0’",210; de staart 0™,19 tot 0"’,20; de ooren zijn O^^Ol? hoog en 0™,013 breed; de oogen 
hebben eene middellijn van 0“,009. 
Deze soort is door ons op Java, Sumatra en Borneo waargenomen; terwijl zij, volgens Raffles, ook 
op Poeloe Pinang en Singapoer inheemsch zoude zijn. Op Java vonden wij haar niet dikwerf, en dan 
nog alleen in hoogere streken, tusschen de 600 en 1500 voet boven de zee. Op Sumatra en Borneo 
merkten wij haar insgelijks het meest in de bergen op, en wel tot op 3500 voet hoogte; ofschoon zij ons 
daar ook vaak in de lage, vlakke bosschen onder het oog kwam; waaruit dan blijkt, dat zij op deze 
beide eilanden over het geheel veel menigvuldiger en algemeener verspreid is, dan op Java, althans 
dan in deszelfs westelijk gedeelte. De Sundanezen noemen haar Kekkes. — Dit dier is een bewoner 
der boomen, in welke het met groote vaardigheid rondklautert. Slechts zelden ziet men het op den 
grond of in lage struiken; doch hebben wij het meermalen in die der koflijplantaadjen ontwaard, zijnde 
het een bijzonder liefhebber van de eenigzins vleezige en zoetachtige schil, welke de boon der kolïij- 
vrucht omgeeft. Buitendien eet Hyl. ferruginea dezelfde dierlijke en plantaardige zelfstandigheden, 
als w'aarmede zich Hyl. tana en javanica voeden. In hare geaardheid vertoont zij ook dezelfde trekken: 
zij is vlug, waanneer het er op aankomt, steeds in beweging en niet zeer schuw. 
III. HYLOGALEA JAVANICA. 
PI. XXVI, f]g. 4; PI. XXVII, fig. 11 tot 16. 
Ilorsfield, Zool. Res.; uitvoerige beschrijving; de afbeelding onnatuurlijk. — Fr. Cuvier en Geoffroy 
St. Hilaire, Mammif. II, afgebeeld onder den vreemden naam Cerp. 
Ten opzigte van haar maaksel is deze soort naauw aan Hyl. ferruginea verwant, en onderscheidt zij 
zich alleen door haren minder verlengden snuit en de grootere lengte van den buitensten teen der 
achtervoeten, welke met de punten der nagels tot het midden van den nagel des tweeden teens reiken. 
Verder is haar staart naar evenredigheid eenigzins langer en minder breed, en de kleur van het dier trekt, 
in stede van in het roestkleurige, op de bovendeelen doorgaans in het olijfgroene, op de onderdeden in het 
groenachtig grijze of wdtte. De gedaante van den neus, die der nagels en hunne onderlinge verhouding, 
de vorm des schedels en der tanden, behalve de korter snuit, zijn volmaakt als bij Hyl. ferruginea. 
Mammai.ia. 42 
