167 
IV. HYLOGALEA MüRIIVA. 
Tab. XXVI, fig. 5; Tab. XXVII, %. 17 en 18. 
Men is de ontdekking dezer nieuwe soort aan den Heer Diard verschuldigd, welke een exemplaar bij 
Pontianak, ter westkust van Borneo, verkregen en aan het Rijks-Museum gezonden heeft. Daar wij 
de soortskenmerken hiervoren reeds opgegeven hebben, laten wij de uitvoerige beschrijving van voor- 
noemd voorwerp, naar hetwelk ook onze afbeelding vervaardigd is, thans volgen. 
Geheele lengte van het dier 0“,22, w^aarvan 0“,11 voor den staart. Snuit smaller en puntiger, en 
naar evenredigheid ook een weinig langer, dan van Hyl. javanica. Neus klein, van achteren door eene 
lijn begrensd, die aan de zijden eenigzins schuins naar voren loopt. Oogen een weinig kleiner, dan van 
Hyl. javanica 3 ooren daarentegen naar evenredigheid grooter. Voeten, vooral de zool der achtervoeten 
en ook de teenen, korter dan die der overige soorten en veel zwakker. Nagels, alle van gelijke grootte, 
zwak, sterk gebogen, puntig en, naar evenredigheid, veel kleiner dan gewoonlijk. Middelste teenen 
der voorvoeten een weinig langer, dan de tweede en vierde j de buitenste wederom een weinig korter, 
dan de vierde, en de binnenste de helft korter dan deze en verder naar achteren staande. Aan de achter- 
voeten zijn de derde en vierde teen van gelijke lengte j de tweede is een weinig korter dan deze, en de 
buitenste wederom iets korter, dan de tweede j de binnenste eindelijk is ook hier kort, en staat verder naar 
achteren, dan de overige teenen. De zolen zijn in hare geheele lengte naakt. De staart is even lang 
als het ligchaam, van onderen met zeer korte, aan de zijden en van boven met eenigzins langere haren 
bekleed, die naar zijne punt nog langer worden en eene soort van kwast vormen. Ofschoon de staart, 
door de vleug der haren en hunne kortheid van onderen, eigenlijk tweerijig is, schijnt hij echter veeleer 
rond, daar de haren van ter zijde en van boven zoo kort zijn, dat hunne rigting slechts onvolkomen in 
het oog valt. Het hair der overige deelen van dit dier is in het algemeen korter, dan bij de andere 
soorten, en mist ook de lange, zwarte, glanzige punten op de achterdeelen ; aan de zijden van den 
snuit loopen de haren niet naar Roven, gelijk dit gewoonlijk plaats heeft, maar schuins naar achteren. 
De kring rond de oogen is kaal, en het oor aan weêrszijden met enkele korte hairtjes bezet, die alleen 
aan den buitenrand van hetzelve een weinig langer worden en digter bijeen staan. Men ziet enkele 
zwarte borstelharen aan de lippen, en een’ bundel derzelve aan elke zijde der wangen onder het oog, 
in eene regte lijn met den mondhoek. 
De hoofdkleur der bovendeden is een gedachtig bruin, hetwelk op de voorhelft van het dier in het 
olijfkleurige, op de achterhelft en op den staart in het rood-bruine trekt. Alle haren der bovendeden 
zijn met zwarte ringen geteekend. De onderdeden, de binnenzijde der pooten, de zijden van den hals, 
eene streep onder het oog tot op de helft van den snuit, en eene langwerpige vlek, van den bovenhoek 
des oorwortels tot aan den bovenrand des oogs loopende, zijn witachtig. De geheele ruimte tusschen het 
oor en het oog wordt door eene breede zwarte streep ingenomen. De nagels zijn gedachtig. 
Vermits deze soort in den vrijen staat niet door ons is waargenomen, zijn wij ook niet bij magte, 
eenige nadere berigten aangaande hare levenswijze te kunnen mededeelen. 
