177 
De zeer jonge voorwerpen dezer soort zijn niet gestreept, en onderscheiden zich daardoor van de 
jongen van Sus vittatus en van de meeste, ja, misschien van alle overige soorten. Zij stemmen in het 
algemeen door hunne kleurverdeeling met de ouden overeen, maar alle kleuren zijn veel flaauwer: het 
geelachtig wit der ouden is hier grijsaehtig wit; de borstels van het achterhoofd en den rug zijn nog 
weinig ontwikkeld en zwartachtig; alle overige deelen zijn vaalbruin van kleur. 
Deze soort, gelijk wij boven aanvoerden, alleen Java bewonende, is bij de Sundanezen meer bepaald 
onder den Maleischen naam Babi bekend (*). Zij is over het geheel veel minder menigvuldig, dan de 
Banen of Sus vittatus, houdt zich meer in het hooge Alang-alang, in digt begroeide dalen en andere 
afgelegene woeste plaatsen in de lagere gedeelten der bergen op, en leeft zelden in troepen, maar 
meestal alleen of met twee of drie bij elkander. Haar aard is wilder en moediger, en wanneer zij zich 
verdedigt, worden hare sterke slagtanden den honden soms zeer gevaarlijk. Yoor eenzaam liggende plant- 
soenen is zij niet minder schadelijk, dan de Banen, waarom zij ook door de inboorlingen met dezelfde 
drift vervolgd en gedood wordt, telkens als zich de gelegenheid daartoe opdoet. — Haar vleesch is 
eenigzins grover en veel minder smakelijk, dan dat van den Banen, zoo zelfs, dat de Chinezen er weinig 
van houden en het door de Europeanen schier nooit gegeten wordt. 
III. SUS CELEBENSIS. 
PI. 28*''% fig. 1, oud mannetje; fig. 2 en 3, schedel van hetzelfde oude voorwerp, 
van boven en van de zijde gezien. 
De Heer Forsten heeft deze soort, eerst w'einige jaren geleden, in het noordelijkste gedeelte van 
Celebes ontdekt, en er verscheidene voorwerpen van aan het Rijks-Museum gezonden. Zij is, zoo als 
wij hiervoren reeds vermeld hebben, ten naauwste aan Sus verrucosus van Java verwant, doch onder- 
scheidt zich standvastig door hare mindere grootte en verschillend gewijzigde kleurverdeeling. 
Het oude mannetje, van hetwelk wij eene afbeelding gegeven hebben, is, van de punt des snuits 
tot aan den wortel des staarts gemeten, 0™,950 lang, terwijl zijne hoogte omstreeks 0™,560 bedraagt. 
De staart is 0™,150 lang. De oogen zijn, in verhouding, even klein als bij Sus verrucosus, en ook 
de ooren komen in grootte en gedaante met die van laatstgenoemde soort overeen. Hetzelfde geldt ook 
ten opzigte der overige deelen, en wij kunnen in den vorm dezer beide zwijnen geene andere onder- 
scheiding vinden, dan dat bij oude voorwerpen van Sus celebensis de kop een weinig minder in de 
lengte gerekt is, dan bij de geheel ouden van Sus verrucosus. 
De wratachtige uitwassen des kops zijn bij het zwijn van Celebes in veel minderen graad ontwikkeld, 
dan bij Sus verrucosus. Datgene, hetwelk zich bij den laatste onder het oog bevindt, schijnt, indien 
men ten minste uit het onderzoek van één oud voorwerp eenig gevolg mag trekken, bij het eerste in 
het geheel niet voorhanden te zijn, en die van voor op den snuit schijnen een weinig verder naar 
achteren te liggen, dan bij Sus verrucosus. 
(^) De collective naam voor varken is in de taal dier eilanders Bedosl. 
Mammalia. 
45 
