187 
knal verschrikt, liet het kolossale gevaarte zijne prooi los en zette het dadelijk op een loopen. Het 
geweer was bij het sehot gesprongen; de kogels zullen bij dit ongeval alligt eene verkeerde rigting 
bekomen hebben, zoodat men, ook door de algemeene ontsteltenis, niet beeft kunnen nagaan, of zij 
getroffen hadden. Het kostte intusschen den koenen jager zijn’ linker duim, welke gedeeltelijk ver- 
brijzeld was. Rampzalig was de toestand van den ongelukkigen van Raalte. Hij lag geheel met bloed 
en modder overdekt. In aller ijl stelde zijn jagtgevolg eene soort van draagbaar uit bamboes en boom- 
takken te zamen, waar zij het deerlijk gehavende ligehaam op nedervlijden. In dien toestand werd 
hij, kermende van pijn, de doodskleur op bet gelaat en de oogen halfgesloten, huiswaarts gedragen. 
Gelukkig dat de Heer Maeklot, Geneesheer, hem nabij w^as. Deze verbond den armen lijder, zoo goed 
de omstandigheden zulks gedoogden, en zonder diens dadelijke en doeltreffende geneeskundige behan- 
deling zoude van Raalte ongetwijfeld het slagtoffer geworden zijn van zijn’ moed. Behalve dat hem 
eene rib in het lijf gebroken was, bad hij eene zeer gevaarlijke buikwond, verseheidene zware wonden 
aan het linker been, eene in bet gewricht van den regter voet, en menigvuldige kneuzingen. Yolgens 
de verzekering van van Raalte waren de zware verwondingen aan de kuit en den regter voet door het 
gebit van het dier te weeg gebragt. Het had hem bij herhaling met den muil aan die deelen aangetast 
en van den grond opgeligt (*). 
Een ander, in zijne gevolgen noodlottiger geval, was vroeger eenen inlander te beurt gevallen, die 
door eenen verwonden rhinoceros zoodanig werd toegetakeld en in de lucht geworpen, dat hij op de 
plaats dood bleef. Een oud geoefend jager, welke, om winst te doen, reeds vele neushoorns geveld 
had, en ook voor ons, in het hooge bosch, niet ver van de oevers der Tjitaroem bij Tjikau, het hier- 
voren beschreven mannetje, alsmede een wijfje geschoten heeft, vergezelde ons meermalen ter jagt. 
Bij zoodanige gelegenheden verhaalde hij en gaf ons proeven van de middelen en voorzorgen, die door 
hem, ten opzigte der rhinocerossen werden in het w'erk gesteld. Zoodra ontdekte hij niet het versche 
spoor van zulk een dier, of hij hief, al voortgaande, een onafgebroken luid geschreeuw aan, ten einde 
het te nopen, zich reeds op eenigen afstand aan hem te verraden. In het digte glaga en dergelijke, 
met hoog riet, gras of struiken begroeide wildernissen, waagde hij nooit een schot, maar trachtte het, 
door zijn geschreeuw, in de verte uit deszelfs rustplaats te verwijderen en, zoo mogelijk, in eene vallei 
van het hooge bosch te drijven, om het aldaar, altijd uit de hoogte, te bestoken. Had hij den rhinoceros 
daarentegen in het effen bosch onder zijn bereik, alsdan beklom hij, alvorens een schot te doen, eenen 
Men vergeve ons deze kleine uitweiding , al mogt zij hier slechts ten halve op hare plaats worden geacht ; doch 
behalve dat zij, even als de volgende verbalen, eene bijdrage bevat van de wijze, waarop de rhinoceros aanvalt of 
zich verdedigt, levert zij ons de gelegenheid op, hier nog eene welverdiende hulde te brengen aan den wakkeren 
van Raalte, die zich gedurende zijne loopbaan, in onderscheidene betrekkingen bij de Natuurkundige Commissie, heeft 
doen kennen als een moedig en ijverig reiziger, vlug en goed teekenaar, naauwgezet en ordentlijk administrateur, en 
niet minder als een braaf en edelaardig mensch. Hij was den 20®"“ augustus 1797 te Harderwijk geboren; vergezelde 
de bekende reizigers D’’. Kuhl en van Hasselt met den teekenaar Keultjes, welke alle op Java hun graf vonden, 
in 1820 naar Indië; voegde zich in 1826 bij de toen aangekomene leden der Natuurkundige Commissie; vertrok in 
het voorjaar van 1828 met D’’. Maeklot, D'’. Müller, den botanist Zipelius en den teekenaar van Oort naar Celebes, 
de Molukken, de westkust van Nieuw-Guinea en vervolgens naar Timor, alwaar hij, weinige maanden slechts na den 
Heer Zipelius, en wel op den 17'*““ april 1829, aan de gevolgen van hevige rotkoortsen, overleed. Hij mogt dus den 
ouderdom van 32 jaren niet volkomen bereiken. 
