223 
III. CERVUS KUHLII. 
PI. XLIV en PI. XLV, fig. 12, 13 en 14. 
Deze nieuwe soort, aan de nagedachtenis van den in Indië overleden Natuurkundigen Kuhl toegewijd, 
heeft met Cervus equinus het kenmerk gemeen, dat de voorste der beide bovenste takken van de 
horens langer is, dan de achterste; maar voor het overige wijkt zij van laatstgenoemd hert aanmerkelijk 
af, gelijk uit het navolgende blijken zal. Zij is vooreerst de helft kleiner; hare horens zijn slanker, 
gladder, donkerder van kleur en sterker naar buiten gekromd; de achterste tak is naar evenredigheid 
korter, en zijne rigting meer waterpas, waardoor zich de beide bovenste takken sterker van elkander 
verwijderen; de schedel is minder lang, doch naar evenredigheid van achteren breeder en van voren 
smaller toeloopende; de groef onder de traanholten is kleiner, heeft eene meer rondachtige gedaante 
en is minder diep; de tusschenkaaksbeenderen zijn niet zoo sterk naar voren gerigt; de hoektanden 
worden geheel gemist; eindelijk is ook de kleur van het geheele dier verschillend; want de haren 
zijn duidelijk bruin en geelachtig geringd; kop, hals en romp zijn lichter, de pooten daarentegen 
donkerder van kleur; de rood-bruine, groote vlek, welke bij Cervus equinus het achterste gedeelte 
der billen inneemt, ontbreekt geheel en al; de staartkwast is minder dik, maar een weinig langer en 
niet zwart; de staart van boven bruin en van onderen witachtig. 
Het hert der Philippijnsche eilanden, Cervus mariannus, stemt zoowel in grootte, als door het gemis 
van hoektanden en door de onderlinge verhouding der horentakken, met de voorgaande soort overeen; 
maar onderscheidt zich gemakkelijk van haar door de meerdere dikte en ruwheid der horens, en het 
stugge, eenkleurige, vaal bruine hair, ten aanzien waarvan laatstgenoemd hert veel overeenkomst heeft 
met Cervus russa. 
Eene derde, kleinere soort der Russa-groep, insgelijks zonder hoektanden, is de Cervus porcinus van 
het vasteland van Indië. Deze is almede ligt van Cervus Kuhlii te onderscheiden, doordien hij lager 
op de pooten, donkerder van kleur, meestal wit gevlekt en de achterste, kortere tak der horens meer 
naar binnen gerigt is. 
Het Ganges-hert eindelijk, Cervus axis, is zoozeer door zijne licht bruine met witte vlekken versierde 
vacht en door de aanzienlijke lengte van den voorsten der beide bovenste horentakken gekenschetst, 
dat geene verwisseling met eenige der andere Indische soorten plaats kan hebben. 
Cervus Kuhlii heeft omstreeks de grootte eener ree, maar stemt voor het overige, in de ligchaams- 
evenredigheden met de overige soorten der groep, tot welke wij hem rangschikken, overeen. De geheele 
lengte van een volwassen voorwerp, gemeten van de punt van den snuit, tot aan den wortel van den staart, 
bedraagt omstreeks drie en een’ halven voet. De staart is met den kwast 0"',24 lang, de ooren 0“,08, 
van den ondersten rand der opening gemeten. De horens verschillen, naarmate der voorwerpen, aan- 
merkelijk in grootte en ook in dikte. Zij zijn gewoonlijk een derde langer, dan de kop, vrij slank en 
glad, en hunne bovenste takken zijn ongeveer zoo ver van elkander verwijderd, als de kop lang is (zie 
