228 
boejoet(*), en zij houden zich stellig overtuigd, dat de overtreding hun krankheden, vooral huidziekten 
en andere onheilen, zoude berokkenen. Vele inlandsche familiën koesteren dezelfde meening aangaande 
het vleesch der paauwen en van den witten buffel, zoo als wij in onze beschrijving van dezen laatsten, 
reeds hebben aangeteekend (f). — In de Maleisehe poëzij speelt de Kiedjang, even als de Pelandokh 
(Mosehus napu en javanicus), eene niet onbelangrijke rol. 
(^) In het Javaansch beteekent boejoet (ook boeboejoef) eigenlijk: overgrootvader, oude lieden van 
het derde gelid; en dit woord op het vooronderstelde verbod toegepast, beteekent bijgevolg zooveel als: wat van 
de voorouders afkomstig is. 
(j-) Omtrent den witten buffel verwijzen wij tot onze vroegere mededeeling (bl. 206). Het bijgeloof in sommige 
familiën wegens de nadeelige gevolgen, die uit het gebruik van het vleesch van C. muntjac en van den wilden paauw 
zouden ontspruiten , berust vermoedelijk op zeer oude overleveringen , van de tijden dagteekenende , toen de Hindoe- 
sche leerstellingen op Java vasten wortel geschoten hadden. De denkbeelden, nopens de zielsverhuizingen der over- 
ledenen in de ligchamen van dieren, mogen voornamelijk daartoe aanleiding gegeven hebben. »Laat hem niet eten 
het vleesch van eenig eenzaam levend dier , of van vale dieren {bêtes fauves ) , of van vogelen , die hem niet bekend 
zijn; noch in het algemeen van eenig schepsel met vijf klaauwen,” leest men vers 17, kapittel V van het Wetboek 
van Manoe. Het dooden van paauwen, koeijen en apen, zegt A. Burnes, is in de oogen der Hindoes verfoeijelijk 
(R eisen, I, p. 259 der Hoogduitsche vertaling, Tübingen 1835). 
VERKLARING DER PLATEN. 
(Al de figuren op een vijfde der natuurlijke grootte geteekend.) 
PLAAT 42. 
Volwassen mannetje van Cervus equinus, van middel- 
baren leeftijd, door ons aan de westkust van Sumatra 
geschoten. 
PLAAT 43. 
Oud mannetje van Cervus russa, van Java. 
PLAAT 44. 
Oud mannetje van Cervus Kuhlii, door den Heer 
Diard op de Baviaans-eilanden verzameld. (De horens 
van dit voorwerp zijn buitengewoon krachtig, en dus 
minder slank dan gewoonlijk.) 
PLAAT 45. 
Fig. 1. Schedel met de horens van een oud individu 
van Cervus russa, uit Java; van hoven gezien. 
Fig. 2 Misgroeide horens , van buitengewone grootte, 
van een’ C. russa, uit Java afkomstig; van voren gezien. 
Fig. 3. Horens, van een individu van dezelfde her- 
tensoort, door ons op Borneo geschoten; van voren gezien. 
Fig. 4. Dezelfde schedel als van fig. 1, zonder de 
horens; van de zijde gezien. 
Fig, 5. Horens , van C. russa moluccensis , van een in- 
dividu door ons op Amboina verkregen; van voren gezien. 
Fig. 6. Horens, van C. russa timoriensis , van een in- 
dividu door ons op Poeloe Kambing, bij Timor, geschoten. 
Fig. 7. Schedel met de horens van een’ ouden 
Cervus equinus van Sumatra; van boven gezien. 
Fig. 8. Dezelfde schedel, zonder de horens, van 
de zijde gezien. 
Fig. 9. Onvolkomen ontwikkelde horens van een’ 
C. equinus van Borneo; van voren gezien. 
Fig. 10. Onregelmatig ontwikkelde horens van een 
zeer oud voorwerp van hetzelfde hert, van Borneo af- 
komstig; van voren gezien. 
Fig. 11. Misvormde horens van een individu van 
dit hert, van Sumatra; van voren gezien. 
Fig. 12. Schedel met zeer sterk ontwikkelde horens 
van C. Kuhlii , van de Baviaans-eilanden; van boven gezien. 
Fig. 13. Dezelfde schedel, zonder de horens; van 
de zijde gezien. 
Fig. 14. Horens van C. Kuhlii, volgens de gew'one 
ontwikkeling, van de Baviaans-eilanden; van voren gezien. 
