19 
E. Hoofdkleur groen. Kop zwart of bruin; het midden van den bovenbuik, onderbuik en onderdek vederen des 
staarts rood. Kleine dekvederen der vleugelen en bovendekvederen des staarts witachtig metaalblaauw. 
18. ) PiTTA MEiiAMOCEPHAiiA , Forsten , n. sp. Geheele lengte 0“,205, vleugels 0“,115, staart 
0“,042, voetwortel 0“,045, bek 0“,029. Groote slagpennen geheel zwart; de vierde en vijfde om- 
streeks van gelijke lengte; de derde 0“,004, de tweede 0'“,01, de eerste 0™,025 korter, dan de vierde. 
Staart van boven groenachtig. Bek, kop en het grootste gedeelte van den hals zwart. Schenkelvederen 
vuil grijsachtig bruin. — Door den Heer Forsten bij Tondano, op Celebes, ontdekt. 
19. ) PiTTA ATïsïCAMEEA , nob. ncc auct. Geheele lengte 0“',19, vleugels 0“, 1 1 , staart 0™,03 6, 
voetwortel 0“,04, snavel 0“,025. Bek, kop en het grootste gedeelte van den hals zwart. Derde 
slagpen de langste; vierde onmerkbaar korter; tweede 0”,002, eerste 0“,011 korter, dan de derde. 
Groote slagpennen zwart, in het midden met eenen breeden witten band, welke, naar achteren breeder 
wordende, zich bijkans tot aan de punten der laatste groote slagpennen uitstrekt. Staartpennen zwart; 
de uiterste punten met eenen flaauw blaauwachtigen zoom. — Borneo. 
20. ) PiTTA MAiiACCEMsis, nob. n. sp. Yan Pitta atricapilla onderscheiden door een’ minder sterk 
te zamengedrukten snavel, door een weinig donkerder tinten, en door de bruine kleur, welke den 
geheelen bovenkop tot in den nek inneemt. — Bewoont het schiereiland Malacca. 
-r ; 
21. ) PïTTA movAE-«iJMiEAE , nob. Pitta atricapilla, Quoy en Gaimard, Astrolabe, Zoologie, PI. 8, 
lig. 3. Wij kennen deze soort of plaatselijke verscheidenheid slechts uit de boven aangehaalde afbeel- 
ding. Zij onderscheidt zich, volgens deze afbeelding, zoo als wij reeds vroeger vermeld hebben, 
van onze Pitta atricapilla, door eene gele vlek aan den wortel des snavels; door de bruinachtige kleur 
der slagpennen, van welke slechts de vierde, vijfde of ook de zesde eene witte vlek hebben; door de 
in het gele trekkende kleur van de dekvederen der vleugels en der slagpennen van de tweede orde; 
door eenen vuil donkergroenen staart; door de geringe uitgestrektheid der blaauwe kleur op de bovenste 
staartdekvederen , en door de witte kleur der oogen. Deze vogel werd door de Heeren Quoy en Gaimard 
in de omstreken van de haven Dorey, op de noord-oostkust van Nieuw-Guinea, verkregen. 
22. ) Pitta PHiEirpESfsis, Vieill. Merle des Philippinesy BufFon, PI. enl. 89; Corvus philip- 
pensis, Gmelin, p. 375; Pitta atricapilla, auct. (ex parte). — Het is niet zonder aarzelen, dat wij deze 
Pitta als zelfstandig opgeven. Wij kennen haar alleen uit de zoo even aangehaalde afbeelding. Volgens 
deze onderscheidt zij zich van Pitta atricapilla, doordien de vleugels bij haar aan de binnenzijde geel- 
bruin, dat de lichte band der slagpennen geel, de bek roodachtig (ongetwijfeld verkeerd) en de blaauwe 
zoom der staartpennen breeder zijn. — Volgens de opgaaf van BulFon bewoont deze Pitta de Philip- 
pijnsche eilanden. 
