OVER DE 
NElISHOORniVOGELS (BII«ER»$) 
VAN DEN 
INDISCHEN ARCHIPEL, 
DOOR 
HERM. SCHLEGEL EN SAL. MULLER. 
Het vaderland der neushoornvogels bepaalt zich uitsluitend tot de Oude-Wereld; namelijk tot 
Afrika, met uitzondering van het noordelijk gedeelte, tot het vasteland van Indië, en tot de Zuid- 
Aziatische eilanden, beginnende met Ceylon en eindigende met de Philippijnen en Nieuw-Guinea. De 
Indische eilanden: Sumatra, Java, Borneo, Celebes, de Molukken en de Philippijnen zijn ongemeen 
rijk aan soorten van dit geslacht, en voeden er alleen meer, dan geheel het overige warme gedeelte 
van Azië en Afrika. — Het verdient de opmerking, dat noch Timor, noch Nieuw-Holland eenen 
neushoornvogel bezit. — De soorten van den Indischen Archipel, tot welke wij ons hier alleen bepalen, 
kan men op de volgende wijze verdeden en kenschetsen. 
A. Groot of van middelmatige grootte. Hoorn groot, dik, glad. Aan het achterdeel des bovensnavels een 
vooruitspringende zijrand , die van voren met eenen scherp afgezetten hoek voorzien is. Staart gelijk , 
wit , of wit met eenen zwarten band. Geen onderscheid van kleurverdeeling tusschen de beide geslachten. 
1.) Buckros ruswockros , auct. Hoorn, naar boven smaller, dakvormig toeloopende, en van 
voren meer of min halvemaanvormig naar boven gebogen; staart wit, met een’ zwarten band in het 
midden. — Wij kennen van dezen vorm vier plaatselijke verscheidenheden: 
Aves. 
6 
