28 
hebben haar nooit in het gebergte, maar eenig en alleen in de vlakke kustlanden benoorden Padang, 
en in de lage boschstreken bij Indrapoera opgemerkt. Er vertoonden zich steeds twee individuen bij 
elkander, die van de eene booge boomkruin naar de andere vlogen. Zij lieten zelden eenig geluid 
hooren en waren doorgaans zeer schuw. — Wij hebben ons van dezen vogel slechts een enkel voor- 
werp kunnen verschaffen, hetwelk door een’ onzer inlandsche jagers geschoten is, en wel juist tijdens 
onze afwezigheid, op eenen togt in het binnenland, waardoor wij buiten staat zijn, met naauwkeurig- 
heid de kleur der oogen en van de overige naakte deelen te kunnen opgeven. 
111. BUCEROS MONOCEROS. 
Gelijk deze soort door gedaante en kleur zeer naauw verwant is aan den Buc. malabarieus of albi- 
rostris, Shaw, vertoont zij ook dezelfde levenswijze, en worden door de Maleijers aan de westkust van 
Sumatra, beide met den naam van Boerong kieki(*) bestempeld. Buc. monoceros is intusschen, in 
dat land, minder talrijk, dan Buc. malabaricus. Beide beminnen effene boschstreken, eenzame vlakten 
en met heesters en verspreid staande boomen bedekte heuvelen, en bezoeken somwdjlen ook boschvelden, 
tuinen en zelfs dorpen, wanneer aldaar boomen met rijpe vruchten te vinden zijn. Wilde vijgen, 
djamboes (Eugenia), doekoes (Lansium) en meer andere vruchten, zijn voor hen bijzonder aantrekkelijk. 
Diep in groote bosschen, vooral in die der bergen, ontmoet men hen zelden of nooit. — Terwijl wij 
den Buc. monoceros alleen op Sumatra, en nog wel vrij schaars, aantroffen, kwam ons daarentegen 
IV. BÜCEROS MALABARICUS 
zoowel op genoemd eiland, als op Java en Borneo, menigvuldig voor. De Sundanezen op Java noemen 
hem Kangkdreng , eene nabootsing der heesche en krijschende klanken zijns geschreeuws, hetwelk, 
van nabij gehoord, bijna luidt, als: kreng kreng kreng kreng. Bij de Banjerezen en Dajakkers in het 
zuidelijk gedeelte van Borneo, is hij bekend onder den naam van Belieang. Hij verschijnt sporadisch 
overal in min of meer opene streken: langs de zeekusten zoowel als in de binnenlanden. Wel ziet men 
hem het meest in de kroonen van middelmatige en zeer hooge boomen, maar ook nu en dan lager bij 
den grond, in struiken, naar voedsel zoekende. Meestentijds vertoont hij zich gepaard, somwijlen 
echter ook wel eens alleen, of in kleine troepen van 4 — 6 individuen bij elkander. Hij is van al de 
door ons in den Indischen Archipel waargenomene neushoornvogels het minste schuw. 
V. BUCEROS G ALERITUS. 
Boerong kieki-rimho (*[■) is de naam, onder welken de Maleijers in de omstreken en binnenlanden 
van Padang op Sumatra, dezen vogel kennen* waaruit blijkt, dat hij door die inlanders, in weêrwil 
U) Dezen naam draagt, volgens Raffles (Trans, of the Linn. Soc. XIII.), de Buc. monoceros (waaronder echter 
vermoedelijk ook de malabaricus moet worden verstaan) op Malakka, terwijl hij op Snmatra Angka-angka zoude 
heeten. Laatstgenoemde naam is door ons niet gehoord. 
(-[-) Rimbo of rimba (^^v^) beteekent; bosch, w'ildernis. 
