valken, van onderen een weinig’ uitgehooid en met twee snijdende zijranden, van welke de binnenste 
van den middelteen zeer sterk ontwikkeld is. De vleugels zijn tamelijk lang en sehijnen zieh in het 
leven tot bijkans aan het einde van den staart uit te strekken. De eerste slagpen reikt met hare punt tot 
omstreeks tegenover het einde der negende; de punt der tweede staat op gelijken afstand van de punten 
der zevende en zesde; de derde is een weinig korter dan de vijfde, en deze wederom sleehts weinig korter 
dan de vierde, welke de langste van allen is. De staart is van middelmatige lengte, uit twaalf groote 
pennen te zamengesteld en aan het einde als regt afgesneden, of, bij eenige volmaakt uitgeruide voor- 
werpen, zelfs een klein weinig uitgesneden. De vederen zijn doorgaans niet zoo hard en stug, als bij 
de edelvalken, maar ook minder zaeht en week, dan bij de buizerts. De dijvederen zijn van mid- 
delmatige lengte. De oogkring is met witachtige, kleine pluim vedertjes en op het ooglid met grootere 
zwarte hairvederen bezet. De geheele streek tusschen den snavel en de oogen, of de zoogenaamde 
teugels, zijn, ofschoon niet zeer digt, met hairvederen bekleed, welke naar den wortel toe, aan de 
zijden met fijne draadjes voorzien zijn, en derhalve in haar maaksel tot de gewone vederen naderen. De 
achterkop is met eene soort van kuif versierd, w^elke uit vier tot vijf, é tot 1 duim langere vederen bestaat; 
dit kenmerk is niet alleen aan beide geslachten eigen, maar schijnt ook in alle leeftijden aanwezig te zijn. 
De kleuren van dezen vogel bieden, volgens de verschillende leeftijden, aanmerkelijke veranderingen 
aan. In hoe verre de beide geslachten in den ouden leeftijd, ten opzigte der kleuren, met elkander 
overeenstemmen, durven wdj niet beslissen, daar onze beide wijfjes, door de overeenkomst der 
kleuren met de jonge mannetjes, waarschijnlijk als jong te beschouw’en zijn. De groote overeenkomst, 
welke deze vogel in het algemeen, ten opzigte der kleuren, met Falco (Cymindis) uncinatus heeft, 
versterkt ons in het vermoeden, dat de beide geslachten in den ouden leeftijd dezelfde kleuren hebben, 
gelijk dit het geval bij voornoemden vogel van Brazilië is. — De pooten zijn bij alle onze gedroogde 
voorwerpen, bleek bruinachtig okergeel. De snavel is donkerbruin, naar voren lichter en hoornkleurig, 
aan de punt en op den ondersnavel in het geelachtige overgaande. 
Bij het jonge mannetje (Tab. 5, fig. 1) is de kop tot op den rug en de zijden van den hals grijsachtig. 
De geheele rug met de bovendekvederen des staarts en de buitenzijden des vogels zijn omberbruin; 
de slagpennen hebben breede donkerbruine dwarsbanden. De kleine dekvederen van de binnenzijde 
des vleugels zijn roestkleurig bruin, de groote dekvederen helderder en in het witachtige overgaande. 
De slagpennen zijn aan de binnenzijde grijsachtig wit, weshalve de donkerbruine banden hier veel dui- 
delijker te zien zijn, dan op de buitenzijde der vleugels. De staartpennen zijn aan de binnenzijde insge- 
lijks grijsachtig wit, aan de buitenzijde bruinachtig donkergrijs, en op de twee middelste pennen in het 
bruine overgaande. Deze twee pennen zijn met vijf breede, donkerbruine dwarsbanden voorzien; bij 
de overige staartpennen is de eindband breed, zijnde de overigen veel smaller. Alle onderdeden van 
den vogel, van de keel tot de onderdekvederen des staarts, zijn licht roestkleurig, maar op het 
ligchaam, benedenwaarts van de bovenborst, zijn alle vederen met twee of drie tamelijk breede, ged- 
achtig witte dwarsbanden voorzien. — Het schijnt ons toe, dat het beschrevene voorwerp, uithoofde 
van zijn’ grijzen kop en het verschil van kleur in de slagpennen, als een vogel in het tweede jaar te 
beschouwen is, welke reeds gedeeltelijk het tijdperk der tweede ruijing was ingegaan. 
