51 
welke echter op de slagpennen der eerste orde, uithoofde harer zwart-bruine grondkleur, naauwelijks 
te onderscheiden zijn. De onderdekvederen der vleugels zijn bruinachtig geel, en de binnenkant 
der slagpennen, tot over de helft harer lengte, van eene grijsachtig witte grondkleur, op welke de 
donkere dwarsbanden zeer sterk afsteken. De bovendekvederen van den staart zijn witachtig, met 
bleek bruin-geel, somwijlen in de gedaante van afgebroken dwarsbanden geschakeerd. De grondkleur 
der staartpennen is van boven een grijsachtig bleekbruin, van onderen een grijsachtig wit, welke kleuren 
echter door een groot getal, veelvuldig uitgesnedene, donkerbruine dwarsbanden afgewisseld worden, 
van welke er drie of vier breeder en donkerder dan de overige zijn. Dit onderscheid is voornamelijk 
aan de onderzijde van den staart in het oog vallende. De punt van den staart is met eenen witachtigen 
zoom voorzien. 
Een jong mannetje der verzameling te Leiden, op Java geschoten, stemt bijkans in alle opzigten met 
het zoo even beschrevene jonge wijfje van Sumatra overeen, en wijkt alleen daardoor van hetzelve af, 
dat de donkere strepen der borstvederen veel smaller zijn. 
Bij een ander mannetje van Java, welks kuif reeds volmaakt ontwikkeld is, zijn die strepen op alle 
vederen geheel verdwenen; de bruin-gele kleur der onderdeden en van den kop en den hals is veel 
donkerder, en de vier groote dwarsbanden op den staart zijn veel breeder, terwijl de kleine d warsstrepen 
zeer onduidelijk of eigenlijk tot eene menigte, veelvuldig uitgesnedene dwarsvlekken vervormd zijn, 
zoodat dit gedeelte van den staart het aanzien heeft van een zoogenaamd gewaterd lint. Daar dit voor- 
werp, zoo als wij bereids aanmerkten, met eene volmaakt ontwikkelde kuif voorzien is, vele vederen 
sterk afgestooten en verbleekt zijn, en zich op den kop ook reeds een spoor van de grijsachtige kleur 
vertoont, welke het kenteeken der oude vogels is, zoo meenen wij, dit voorwerp voor eenen vogel 
te mogen houden, die op het punt was, zijn derde levensjaar te bereiken, of, met andere woorden, 
zijne tweede rui in te gaan. 
De oude vogel, zoo als die waarschijnlijk bij de tweede rui wordt, is door den Heer Temminck in de 
Planches coloriées, PI. 44, afgebeeld, en wijkt door zijne kleuren aanmerkelijk van den jongen af. 
In den ouden leeftijd namelijk is de hoofdkleur doorgaans donker bruin, hetwelk op de bovendeden 
eenen fraaijen purperglans aanneemt. De dekvederen der vleugels, even als de groote slagpennen, 
zijn met donkere dwarsbanden en eenen lichteren zoom voorzien. De slagpennen der tweede orde zijn 
grijsachtig, met vele zigzagvormige dwarsstrepen en eenen breeden zwarten band aan den wortel en aan 
de punt. De kop is donker blaauwachtig grijs. De witachtige staart is met vele zigzagvormige, 
bruine dwarslijnen en twee of drie groote zwarte dwarsbanden voorzien, van welke de uiterste zeer 
breed is en van eenen lichten zoom opgevolgd wordt. Bek en washuid zijn zwartachtig blaauw-graauw; 
de iris fraai geel; de pooten oranje-geel en de nagels zwart. 
Omtrent de levenswijze van dezen vogel kunnen wij geene voldoende berigten mededeelen, doordien 
hij ons slechts een paar malen is voorgekomen en wij hem slechts een’ enkelen keer in de vrije natuur 
hebben mogen waarnemen. Dit was op Java bij Keumbang-koening, in eene oneffene landstreek. 
