69 
weerszijde van de borst, en door een’ veel korteren bek, wiens lengte, bij zeer oude mannetjes, slechts 
0™,037 bedraagt, terwijl de tong 0™,04 meet. De vleugels zijn ü'",09, de tarsi 0"*,019, en de weinig 
afgeronde staart is 0"’,06 lang. Bij het wijfje zijn al die deelen eenige Ned. lijnen korter. Deze soort 
in de Planches coloriées zeer juist afgebeeld en uitvoerig beschreven zijnde, achten wij hare nadere 
beschouwing overbodig. Wij vermelden alleen nog, dat bij haar, in het leven, de iris donker bruin, 
de bovenbek zwart, doch die van onderen, vooral naar de punt toe, graauw-bruin, en de pooten bleek 
vleeschkleurig rood zijn. — Deze soort is over Java en Sumatra verspreid, en op beide deze eilanden 
niet zeer zeldzaam. 
4. ) AiiACiiafOTHERA cHRVSoc;E}iiYs , Tcmm. PI. col. 388, hg. 1 (mannetje, welke figuur echter 
veel te fraai, frisch groen, gekleurd is). Grootte omstreeks van de voorgaande soort, doch met langercn 
bek, maar kortere vleugels en staart. De laatste, die aan de punt geheel regt is, meet 0™,036; de 
vleugels zijn 0”™,078, de tarsi 0"’,018, en de bek is 0™,044 lang bij het oude mannetje; bij het wijfje 
3 of 4 Ned. lijnen korter. Iris zwart-bruin; bek zwart, doch langs de kaakranden licht gedachtig; 
pooten vleeschkleurig, met roetachtigen tint; nagels roetbruin. Alle bovendeden van het ligchaam, 
benevens keel en borst, donker olijfgroen, op de vleugels en den staart met geelachtigen tint; binnen- 
vlaggen der slagpennen zwart-bruin en licht geboord; buik en onderdekvederen van den staart groen- 
achtig geel, in welke kleur het olijfgroen der borst langzaam overgaat; boven de oogen eene streep en 
onder hen eene vlek van citroengele kleur. Digt achter de mondhoeken is de huid dikwerf geheel, of 
nagenoeg geheel, van vederen ontbloot, hetgeen door afschuring aan de bladranden van zekere bloesems 
of bloemkolven schijnt te ontstaan, daar de jonge vogels die deden met vederen bedekt hebben. — Bij 
de overige soorten van deze groep wordt echter dit verschijnsel niet gevonden. 
Wij hebben de Arachnothera chrysogenys dikwerf op Sumatra en Borneo, doch nooit op Java waar- 
genomen, en zij is daar evenmin door den Hoogleeraar Reinwardt, als door den Heer Diard verkregen. 
Het eenige door D^ van Hasselt herwaarts gezondene voorwerp is vermoedelijk door dezen reiziger óf in 
het Bantamsche, óf op een der eilanden van de straat Sunda erlangd en veelligt oorspronkelijk van 
Sumatra afkomstig, vanwaar het toevallig met andere vogels over de met eilandjes als bezaaide zeeëngte 
gevlogen, of wel door het geweld eener hevige windvlaag van zijn geboorteland verwijderd kan zijn, 
gelijk zulks niet zelden met kleine vogels en insekten het geval is. 
5. ) Arachütothera liOxoiROSTRA, Ccrthia Lalh. Temminck, PI. col. 84, fig. 1. Deze 
sedert lang bekende soort is de gemeenste en verst verspreide van de geheele groep, vindende men haar 
zoowel op het Indische vasteland, als op Sumatra, Java, Borneo en Celebes. Zij is een weinig kleiner 
dan de voorgaande, maar haar eenigzins dunnere bek is even lang, metende hij bij het oude mannetje, 
van den mondhoek af, 0*",046; de vleugels zijn 0“,073, de tarsi 0™,017; de staart is 0™,048 lang (*). 
O Wij bezitten een individu, dat aan schier even langen bek, aanmerkelijk kortere vleugels (0™,052) en staart 
(0™,042) paart, maar in kleur met de andere voorwerpen overeenstemt, ontbrekende alleen ter zijde van de borst het 
bundeltje goudgele vederen. 
A.VES. 
18 
