Ware het mogelijk, ook nog andere van dat ras te vangen en te dooden. Aan deze omstandigheid 
hebben wij vele krokodillenschedels te danken, inzonderheid van eene nieuwe soort van gaviaal, daar 
wij juist op dien tijd de rivier Karau bezochten, toen onderscheidene Pangererans met den gemelden 
Bakal Bodien aan het hoofd, zich reeds sedert eenige maanden met de vangst der krokodillen aldaar 
bezig hielden. Zij hadden bereids zeven gavialen, één’ gewonen tweekieligen krokodil, en twee indivi- 
duen van dat breedkoppig ras gevangen, hetwelk de Maleijers op dit eiland Boeaja Kodok of vorsch- 
krokodil noemen. Onder deze laatsten bevond zich het voorwerp, dat den bovengenoemden inlander 
verslonden had. Naar de verzekering van Bakal Bodien was hetzelve omstreeks drie vademen lang; zijn 
buitengewoon groote schedel, dien wij tusschen meer andere krokodillenkoppen, op een houten stel- 
laadje, dat aan den oever der rivier geplaatst was, met wijd vaneen gesperde kaken ten toon gesteld 
vonden, hebben wij herwaarts medegebragt. Wij zullen denzelven later uitvoerig beschrijven en daarvan 
tevens eene afbeelding geven. Bij het openen der maag van dit dier vond men, behalve den broek en 
een stuk van het baadje, bijna al de beenderen van den verslonden man, met uitzondering van het 
hoofd, dat men reeds vroeger in het bosch, niet ver van de plek, waar het dier den inlander schijnt 
verscheurd te hebben, gevonden had. — Wij zouden nog vele soortgelijke treurige gebeurtenissen, die 
zoowel op Borneo, als aan de kusten van Sumatra, Java, Celebes, Timor en in de Molukken voorvie- 
len, kunnen aanhalen; wij doen dit echter niet, èn om niet te uitvoerig te worden, èn ook omdat de 
daarmede gepaard gaande voornaamste bijzonderheden zeer met elkander overeenkomen. Hier is het 
een man of eene vrouw, die in den schemeravond of tegen middernacht, terwijl zij zich baadden, on- 
verwacht door een’ krokodil werden aangetast en weggesleept; elders heeft een dezer dieren een kindje 
aan de handen der moeder ontrukt, terwijl deze bezig was, het wichtje aan den kant van het water te 
wasschen. Sommigen zijn minder ongelukkig van soortgelijke aanrandingen afgekomen: zij ontvingen 
daarbij alleen eenige zware kneuzingen, zoo als ons inzonderheid van eenige visschers van Java en 
Amboina is bekend geworden, die onder het hengelen of roeijen, in deze of gene stille baai, plotseling 
door eenen krokodil bij den arm gevat werden, doch, na eenigen tijd worstelens, zich wederom van het 
roofdier vrij maakten, dewijl zij uit hunne steviger gebouwde en vaster op het water liggende zeekano’s, 
niet zoo gemakkelijk weggetrokken konden worden, als uit het klein en ligt kantelende rivierschuitje. 
Een merkwaardig geval, waarbij een inlander, door eenen krokodil reeds onder water gehaald zijnde, 
toevallig wederom levend uit deszelfs magt geraakte, werd ons door een’ inboorling van Borneo mede- 
gedeeld. Het verdient met een woord te worden vermeld. Vier Dajakkers begaven zich op zekeren 
achtermiddag, naar het meer Lampoer, dat aan de linker zijde van de Soengej Doeson, op onge- 
veer P 40' Z. B. gelegen is, en waarin de rivier van Karau uitloopt, om te visschen. Een hunner, 
die zich met het uitwerpen van het net bezig hield, en tot dat einde, als naar gewoonte, vóór op de 
punt van de kano stond, werd eensklaps door een’ ontzaggelijk grooten krokodil bij de beenen gegrepen 
en in het water gesleept. Men achtte den ongelukkige verloren, toen kort daarop het roofdier, juist aan’ 
den achterkant van de kano wederom ten voorschijn kwam, zijne prooi, die nog leefde en luide om 
hulp schreeuwde, steeds stevig in den muil houdende. De broeder van het slagtofïër, van medelijden en 
ontzetting aangegrepen, aarzelde geen oogenblik, om alles te wagen en te beproeven, wat zou kunnen 
strekken, om zijn’ broeder aan den muil van het monster te ontrukken en te redden. Onvervaard trok 
hij zijnen houwer, sprong in het water, greep zijnen broeder bij den arm, en bragt den krokodil gelijk- 
