15 
den loop van twintig' jai’en aan het Rijks-Museum gezonden werd, en onder welke zieli voorwerpen 
bevinden eener grootte van 5 Ned. Ellen tot den staat van foetus afdalende, gaf ons gelegenheid, deze 
soort in al hare leeftijden en afwijkingen te leeren kennen en te bepalen, dat zij op Suinatra, Java, 
Romeo, Timor en de Molukken overal dezelfde en, in verhouding tot de overige daar voorkomende 
soorten of rassen, op verre na de menigvuldigste is. Verders hebben wij ons door eene onmiddellijke 
vergelijking overtuigd, dat de van den Ganges, van de Seehelles en van Isle de Franee naar Europa 
gezondene krokodillen dezer soort, in alle hoofdpunten met diegenen, welke in den Indischen Archipel 
gevangen worden, overeenstemmen. Eindelijk mag men vooronderstellen, dat de krokodillen, door 
ons en andere reizigers op Nieuw-Guinea en aan de noordkusten van Nieuw-Holland waargenomen, 
gelijk ook die, welke, naar het verhaal der inwoners van de Pelew- en Fidji-eilanden, tot aan deze 
kusten afdwaalden, insgelijks tot bovengenoemde soort behooren. Het zoude overbodig zijn, hier 
eene uitvoerige beschrijving van dezen algemeen bekenden krokodil te geven. Wij kunnen onze 
Lezers dienaangaande verwijzen tot de beschrijving door Duméril en Bibron in hunne Erpétologie 
générale III. p. 115, gegeven, en tot de afbeeldingen van Tiedemann, Tab. 9, Cuvier, Oss. foss. V. 
Tab. I. fig. 4 en 13, en Tab. II. fig. 8 (de koppen en de nekschilden), als ook tot Schlegel’s Abbil- 
dungen. Tab. I. (profil naar het leven, op de helft der natuurlijke grootte van een oud individu, ter 
lengte van 5 Ned. Ellen, op Ceram gevangen). De door Cuvier aang^voerde kenmerken dezer soort, 
als bestaande in het gemis van nekschilden en de aanwezigheid van twee kielen, van den voorsten oog- 
hoek naar de neusgaten loopende, hebben wij bij alle onze exemplaren bevestigd gevonden en slechts 
zeer zeldzaam door de aanwezigheid van een of twee kleine nekschilden eene uitzondering opgemerkt. 
In de kleur en de verdeeling der vlekken schijnt bij verschillende individu’s meer of min verscheidenheid 
te bestaan, maar deze afwijkingen zijn zoo gering, dat zij niet verdienen, in het bijzonder te worden 
opgenoemd. 
De overledene reizigers Kuhl en van Hasselt hebben, reeds vijftien jaren geleden, op Java een’ 
krokodil verkregen en aan het Rijks-Museum toegezonden, welke ongeveer 2,24 Ned. Ellen lengte had. 
Dit individu werd door H. Boie voor Crocodilus rhombifer, Cuv. gehouden, omtrent wiens eigenlijk 
vaderland, West-Indië, men toen nog niet onderrigt was. Eene naauwkem'ige vergelijking heeft ons 
echter overtuigd, dat dit individu tot den Crocodilus vulgaris behoort, in het wezentlijke niet van andere 
in Afrika gevangene voorwerpen afwijkt, en al de hoofdkenmerken vertoont, welke aan deze soort eigen 
zijn. De aanwezigheid van twee paar sterk ontwikkelde nekschilden, de mindere ontwikkeling en 
onregelmatigheid van het derde paar reeksen der rugschilden, de bolle gedaante der boven mid- 
delstreep van den snuit, eindelijk de zwart-groenachtige in stede van geel-bruine grondkleur: dit 
alles zijn kenmerken, door welke zich de Nijl-krokodil van den Crocod. biporcatus genoegzaam 
onderscheidt. Ons is geen voorbeeld bekend, dat een tweede Crocod. vulgaris in den Indischen 
Archipel gevonden is, en wij mogen daaruit opmaken, dat deze soort slechts in zeer gering getal in die 
gewesten voorkomt. 
Korten tijd na onze aankomst op Java hebben wij in de omstreken van Tjikao twee exemplaren van een’ 
krokodil verzameld, welke 1,20 N. E. lang waren, door H. Boie insgelijks voor Cr. rhombifer gehouden. 
