20 
eindelijk zijn de jukbogen naar voren sterk rijzende, en is daardoor de groote opening, welke achter 
de oogholten ligt, in eene horizontale rigting gebragtj terwijl deze opening hij Cr. gangeticus, op de 
bijkans loodregte zijde der hersenpan te voorschijn komende, van boven ter naauwernood gezien 
kan worden. 
Vergelijken wij de overige deelen der schedels, de onderlinge verhouding der beenderen van dezelve, 
enzv. met elkander, dan vinden wij het navolgende onderscheid. De neusbeenderen, welke bij de eigen- 
lijke krokodillen tot aan de neusgaten doorloopen en de beide bovenkaaksbeenderen in hunne geheele 
lengte van elkander scheiden, zijn bij den Ganges-gaviaal zoo kort, dat zij niet eens twee derde gedeelten 
van de lengte des snuits bereiken, en de bovenkaaksbeenderen derhalve in het geheele middelste gedeelte 
van den snuit tegen elkander liggen: deze beenderen strekken zich bij Cr. Schlegelii uit tot aan het 
laatste derde deel van den snuit, waar zij alsdan met de lange, achterste voortzetsels der tusschen- 
kaaksbeenen te zamenloopen en aldus, met dezen vereenigd, de bovenkaaksbeenderen in hunne geheele 
lengte van elkander scheiden. De naar binnen in den muil, tegen over de oogholten uitgaande openin- 
gen zijn ruimer dan bij Cr. gangeticus, maar minder langwerpig en niet zoo smal als bij de eigenlijke 
krokodillen. De ossa palatina bereiken naauwelijks den voorrand dezer gaten, en tusschen dezelve ziet 
men het ploegheen als eene smalle streep te voorschijn komen en somtijds tamelijk verre naar voren 
loopen; terwijl bij den Ganges-gaviaal, evenzeer als bij de eigenlijke krokodillen, het ploegbeen verholen 
blijft, en de beenen van het gehemelte zich op de onderste vlakte der boven kaaksbeenen uitstrekken. 
De inwendige neusgaten, die bij den Ganges-gaviaal, even als bij de eigenlijke krokodillen, dwarse, 
langwerpige openingen vormen, eindigen bij Cr. Schlegelii in eene cirkelvormige holte. 
Wat de onderkaak van Cr. Schlegelii betreft, deze komt, ten opzigte harer gedaante, nader aan 
die van Cr. gangeticus, dan aan die der eigenlijke krokodillen, en deze overeenkomst wordt vooral te 
weeg gebragt door de groote lengte der symphysis van de onderkaak, welke echter, naar evenredigheid, 
omstreeks een vierde korter is, dan bij den Ganges-gaviaal. Ook loopen de ossa opercularia, welke 
bij de eigenlijke krokodillen niet eens deze symphysis bereiken, bij beide gaviaalsoorten , tusschen de 
vereenigde tandendragende beenderen tot op een derde gedeelte van de lengte der sympbysis voort. 
Eindelijk is het gat, dat zich op de zijde in het achterste gedeelte der onderkaak bevindt, bij onze nieuwe 
soort grooter, dan bij den Ganges-gaviaal. 
De beschouwing der overige deelen van het geraamte van Cr. Sehlegelii heeft ons, vergeleken met 
dat van Cr. gangeticus, de volgende uitkomst opgeleverd. Hetgene wij reeds ten opzigte van den 
schedel van Cr. Schlegelii opmerkten, namelijk, dat dit gedeelte veel sterker en krachtiger gebouwd is, 
dan bij Cr. gangeticus, laat zich op het geheele geraamte toepassen. Al de beenderen zijn bij eerstge- 
noemde soort doorgaans veel zwaarder en grooter. Verders bestaat er een tamelijk verschil bij de boven- 
ste doornuitsteeksels der staartwervelen, welke langer dan bij Cr. gangeticus zijn, zijnde de zijdelingsche 
uitsteeksels daarentegen smaller. De bovenste doornuitsteeksels van de laatste hals- en eerste rugwervels, 
zijn insgelijks langer en veel smaller, dan bij den Ganges-gaviaal, en ook de overigen bereiken slechts, 
zoowel naar voren als naar achteren, langzamerhand de breedte, welke die van laatstgenoemde soort 
