21 
kenschetst. De beenderen, welke de dwarse uitsteeksels {atlas en episti'ophaeus) vertegenwoordigen, 
zijn insgelijks bij Croc. Schlegelii langer dan bij Croc. gangeticus; die der overige halswervels grooter en 
veel meer in elkander sluitende j ook sluit het uitsteeksel van den laatsten halswervel volkomen in eene 
uitholing van de eerste rib, terwijl de twee genoemde beenderen bij Croc. gangeticus elkander niet eens 
aanraken. Even als bij den Ganges-gaviaal en de eigenlijke krokodillen, zijn slechts de eerste vijf rug- 
wervels met onderste doornuitsteeksels voorzien. Het getal der staartwervelen toont een aanmerkelijk 
verschil met hetgene Cuvier voor den Gauges-gaviaal en de overige krokodillen opgeeft. Volgens dezen 
Schrijver (*) is het normale getal der staartwervelen bij alle krokodillen 42 (f). Bij de drie groote 
skeletten, welke wij van Croc. vulgaris, biporcatus en Schlegelii bezitten (want bij ons skelet van Croc. 
gangeticus ontbreekt een stuk van den staart), hebben wij slechts 35 tot 37 staartwervclen gevonden, 
en het valt ons moeijelijk te gelooven, dat van onze skeletten 5 tot 7 wervels zouden zijn verloren 
gegaan, hetwelk alsdan uit de gedaante der overgeblevenen ligtelijk zoude kunnen worden opgemaakt; 
ook is de staart van Croc. Schlegelii van slechts 38 of 39 reeksen schubben omgeven, en hieruit moet 
men besluiten, dat er op zijn hoogst een of twee wervelen kunnen zijn verloren geraakt. Een ander 
verschil met de opgaven van eenige schrijvers hebben wij ten opzigte van het getal der lendewervelen 
gevonden. Cuvier neemt in het algemeen bij de krokodillen 5 lendewervelen aan, een getal, hetwelk 
wij bij Cr. vulgaris en Cr. biporcatus insgelijks hebben opgemerkt. Ofschoon hij nu tevens aan den 
gaviaal 5 lendewervelen geeft, toont echter de afbeelding, door Tiedemann van dit dier gegeven, 
alle wervelen met ribben voorzien, waaruit zoude zijn af te leiden, dat er bij dat dier in het geheel 
geene lendewervels aanwezig zijn. Onze geraamten, zoowel dat van Cr. gangeticus als van Cr. Schlegelii, 
hebben blijkbaar slechts drie lendewervelen, zijnde de laatste rib veel minder ontwikkeld dan de overigen. 
Volgens deze telling moeten wij voor deze twee soorten ook, in plaats van twaalf, veertien ribbendra- 
gende of rugwervelen aannemen. Door deze bepaling wordt echter het gezamentlijke getal lende- en 
rugwervelen niet veranderd, maar hetzelve blijft 17, gelijk ook Cuvier opgeeft. Er zijn altijd zeven 
halswervels. Bij de beschouwing van het geraamte der krokodillen hebben wij voorts nog iets opgemerkt, 
hetwelk niet met de opgaven van Cuvier strookt. Deze Schrijver zegt namelijk {§), dat alle wervelen 
van den epistrophaeus af, de achterste geledingvlakte van hun ligchaam bol, de voorste hol hebben. 
Wij hebben hieromtrent eene merkwaardige uitzondering gevonden en, zoowel bij beide gavialen, 
als bij de geraamten van Croc. biporcatus en vulgaris opgemerkt, dat de heiligbeenwervels, evenzeer als 
de eerste staartwervel, op deze algemeene stelling eene uitzondering maken. De twee eerstgenoemde 
wervels, namelijk, vereenigen zich door middel van eene geleding, welke, geene beweging behoevende, 
volkomen vlak is. De eerste staartwervel daarentegen heeft niet slechts de achterste geledingsvlakte 
bolvormig, maar ook de voorste; ten gevolge waarvan de achterste geleding van den tweeden heilig- 
beenswervel op dezelfde wijs is uitgehooid, als zulks bij de overige wervels der voorste geleding het 
geval is. Deze afwijking is vooral voor de studie der fossile soorten belangrijk, omdat deze, ten opzigte 
der geledingsvlakte, dikwerf van de levende schijnen af te wijken. 
(^) Ossem. foss. Vol. H. p. 108. 
(j-) Hetzelfde getal vertoont de afbeelding des skelets van den Ganges-gaviaal, in het werk van Tiedemann en Oppel. 
($) L. c. pag. 95. 
Reptilia. fj 
